Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |     grała pieśnią poranną.~Ponad lasy płynęły zarumienione chmury
 2   1,  1 |         znowu tak daleko w nasze lasy zawędrowali? - rzekł gospodarz.~
 3   1,  4 |   milczący... Tuż na prawo stały lasy ciemne, podszyte, szeroko
 4   1,  4 |      więcej widać nie było, jeno lasy i gęstwiny, łąki i moczary.
 5   1,  4 |          ma komu. Niech się uczą lasy, jak żyli ci, co śpią po
 6   1,  4 |       słychu, pierzchło wojsko w lasy, góry. Sam się został Rytgar
 7   1,  7 |          już nawrócili w lewo na lasy i gęstwiną jechali - bez
 8   1,  7 |       Leszka Miłosza drogi przez lasy było na dzień cały. W torbach
 9   1,  8 |    duszami i dobytkiem ciągnąć w lasy. Ostatnie niełatwym było,
10   1,  9 |     rękami... patrzały gdzieś na lasy i dumały, i nuciły... Ludek
11   1,  10|       okiem, widnokrąg opasywały lasy czarne. Z dala na prawo
12   1,  11|            Cały ten świat, wody, lasy, ptaki, zwierzęta i muszki
13   2,  12|         noc zaledwie przysłoniła lasy, a już dzień świtał za nimi.~
14   2,  12|       wolę, czwałem, rżąc, przez lasy pędził do swoich.~
15   2,  14|         pasy gradu sikące pola i lasy, a w głębi jej szumiało
16   2,  15|          spasają stogi, wypalają lasy, pola niszczą, tego my nie
17   2,  16|         piękny, jezioro gładkie, lasy z dala stały milczące. Straże,
18   2,  17|         ją popędzając, pobiegł w lasy.~Pastuchy za nim pognały,
19   2,  18|           a gdy z przedsienia na lasy patrzał, klął okrutnie,
20   2,  18|      bardziej niż gdzie indziej.~Lasy, wody, pola zaludniały naówczas
21   2,  18|    Smerda pamiętał, jak jechali; lasy te oba nieraz przechodzili
22   2,  19|     Nazajutrz rano cała okolica, lasy i pola od brzasku mrowiły
23   2,  20|        wędrowiec ręką wskazał na lasy, za jezioro.~- Jestem Doman -
24   2,  21| zosta-wiło czerwoną łunę, dokoła lasy i doliny spać się zdawały.~
25   2,  21|         będą śmieli!...~Wtem nad lasy, nad dolinami zarumieniło
26   2,  21|       dołu miga jezioro, w głębi lasy stoją czarne i dolina niema.
27   2,  21|         brzegami jeziora i kryje lasy i pola. Patrzą z wałów we
28   2,  21|         ją i precz znów rzuca na lasy.~Ludzie patrzą z wałów,
29   2,  21|        biały nad zgliszczami. Na lasy posłano po zwierza, na dwory
30   3,  23|        zbiec mógł ratując życie. Lasy, łozy i trzciny nad wodami
31   3,  23|        stała się noc jako dzień. Lasy dokoła, jak złotem oblane,
32   3,  24|       zapłacze...~ ~Tętni droga, lasy gwarzą, potok szumi na dolinie...
33   3,  26|        Niebezpieczeństwo gnało w lasy, głód z nich wyganiał; spasione
34   3,  26|       znaleźli. Ci, co najlepiej lasy i okolicę znali, wnet poszli
35   3,  26|         się, że Piastun uszedł w lasy i w nich się ukrywał, rozśmiała
36   3,  26|      cofały się obładowane nią w lasy, aby spocząwszy i pozbywszy
37   3,  28|     polach się rozkuwali, szli w lasy i przekradali się do swoich,
38   3,  28|     zobaczyć, ino ziemia, woda i lasy. Tu wszyscy ludzie jakby
39   3,  28|    dawszy Niemcowi drugiego, i w lasy ruszyli nie opowiadając
40   3,  28|        pola wjechali nareszcie w lasy. Hengo skorym był wielce
41   3,  29|      widoczniej chcąc uciekać na lasy. Leszkowie z obawy, aby
42   3,  29|          ale Leszkowie uciekli w lasy...~Wizun nie słuchał prawie,