Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |      zwierza, i od obcych ludzi, którzy radzi złupić podróżnego.
 2   1,  3  |     złych ludzi trafić gromadę - którzy z życiem nie puszczą. Po
 3   1,  8  |         Była to wina pastuszków, którzy się oba pospali.~Stary spokojnie
 4   1,  8  |      zagrodzie, zwoławszy ludzi, którzy na ziemi jego siedzieli,
 5   1,  10 |          przez ludzi kneziowych, którzy na dwór jego napadli.~Słuchający
 6   1,  10 |        rzucił go potem ciekawym, którzy z rąk do rąk sobie podawać
 7   2,  12 |           Spojrzała po braciach, którzy zasępieni milczeli, po siostrach,
 8   2,  15 |  zmierzył ich i policzył oczyma, którzy byli. Tych, do których miał
 9   2,  16 |     pomost dla strzelców służył, którzy z niego przez otwory w murze
10   2,  16 |       złe duchy opanowały ludzi, którzy mu się zuchwale z posłuszeństwa
11   2,  17 |         Kneź ma Niemców w pomoc, którzy nadciągną i kraj nam spustoszą.~
12   2,  19 |        snujących się po okolicy, którzy nam do grodu waszego knezia
13   2,  19 |      prawem, miłować nawet tych, którzy są nieprzyjaciółmi.~- Wrogów
14   2,  19 |      wspólnego.~Zapytał Piastun, którzy by to byli kneziowie ci
15   2,  19 |        Chwostkiem, ale z Niemcy, którzy w ich obronie staną...~-
16   2,  21 |    Leszka...~- I dwu jego synów, którzy na Niemcach się hodują! -
17   2,  21 |         poznano Bumira i innych, którzy z Leszkami trzymali i do
18   3,  22 |           witeziów wiele takich, którzy by radzi na gród się dostać
19   3,  22 |        miał poddać...~Myszkowie, którzy się na pewno spodziewali,
20   3,  22 |        coraz więcej było takich, którzy mówili:~- Nie gorsiśmy od
21   3,  22 |             Bogowie tam królują, którzy całemu plemieniu naszemu
22   3,  23 |          z trzodami i dobytkiem, którzy ze dworów i chat zbiegli,
23   3,  23 |    pokrępowanych; jeńcy to byli, którzy głodni, pokrwawieni, pobici
24   3,  23 | rozpatrzyć i rozmyślić. Pomorcy, którzy najbliżej ich leżeli, cale
25   3,  23 |      obiecując za siebie.~Jeńcy, którzy tylko co jęczeli spętani,
26   3,  26 |          musiał. Pobudzono tych, którzy spali, i wszyscy na koń
27   3,  26 |      znikł w nim z oczów kmieci, którzy go pochwycić chcieli. Zwolnili
28   3,  26 |         do Ścibora i starszyzny, którzy na nią i patrzeć, i mówić
29   3,  26 |        się w tłumach. Myszkowie, którzy znać przygotowany mieli
30   3,  26 |          okrzykami. Obcy goście, którzy mu błogosławili, wśród zamieszania
31   3,  27 |      inni Leszkowie, krewni ich, którzy im towarzyszyli, opuścili
32   3,  27 |         Niemców i z najemnikami, którzy się na nich też rzucić mogli.~
33   3,  27 |        kilku i pojedyncze zbóje, którzy się schwyconą zdobyczą dzielić
34   3,  28 |    spokrewnionych z niemieckimi, którzy by byli ten sam porządek
35   3,  28 |     stawiąc dowódców, wojewodów, którzy jemu tylko winni byli posłuszeństwo,
36   3,  28 |       wojewodami mianował ludzi, którzy się tego nie spodziewali,
37   3,  29 |    żelazem obwieszanych Niemców, którzy rękami wskazywali coś, wywijając
38   3,  29 |      biec, jakby wyzywali Polan, którzy czekali na nich u pochyłości
39   3,  30 |        walki, jeżeli nie wrogom, którzy z nich będą korzystać? Nie
40   3,  Dop|   spomiędzy wszystkich barbarów, którzy się z nim zetknęli, a podziwiając
41   3,  Dop|    niemniej srogi pożerca ludzi, którzy łakomstwu jego ujść nie
42   3,  Dop|          tę odkryli dwaj młodzi, którzy pieszo chcieli się zabawić