Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |          drudzy wędrowni podwozić zaczęli swoje błyskotki, niewiasty
 2   1,  4 |       znak kijem i ku wzgórzu iść zaczęli.~- Dokąd idziesz, stary? -
 3   1,  5 |         Hengę, ciekawi cisnąć się zaczęli i dopytywać.~Niemiec i teraz
 4   1,  7 |        ogień i wodę.~Naradzać się zaczęli po cichu. Stało na tym,
 5   1,  8 |           przypadli jedni, od gór zaczęli napastować drudzy... z orężem
 6   1,  9 |      starsi o zmarłym rozpowiadać zaczęli, jak on młody wiek spędził
 7   1,  9 |         Ostatnich słów domawiając zaczęli się cofać od siebie, ciągle
 8   1,  10|          rąk do rąk sobie podawać zaczęli. Strzała tkwiła wbita tak
 9   2,  12|     chłopcy z zapalonymi żagwiami zaczęli przeskakiwać ogniska, a
10   2,  15|          a oblec mnie nie śmieją!~Zaczęli szeptać ciszej - kneźna
11   2,  15|           kmieci po jednemu sunąć zaczęli się ludzie, skupiać i obsadzać
12   2,  16|       rodzice przekleństwa miotać zaczęli i łzy potoczyły się strumieniem,
13   2,  16|           naprzód konać i umierać zaczęli jak podcięte kłosy, potem
14   2,  16|           pijani za nogi wywlekać zaczęli. Czaszki ich biły o podłogę,
15   2,  16|          na podwórze. Tu odzierać zaczęli trupy, bo odzież im się
16   2,  17|          stojący na niej strzelać zaczęli do płynącego i nawoływać,
17   2,  17|       zrobiło. Krzyknął na ludzi. Zaczęli się zbiegać z zabudowań
18   2,  17|          i z wolna się rozchodzić zaczęli. Bumir ze swymi stał długo
19   2,  18|        gardło - udusił.~Oba potem zaczęli się rozglądać po drzewach
20   2,  19| przynieśli, u siebie też wyznawać zaczęli.~- My nie znamy innego Boga,
21   2,  19|         na przedsieni i rozmawiać zaczęli znowu. Piastun zagadnął
22   2,  21|     począł. Wtem chłopcy krzyczeć zaczęli:~- O! jeden, drugi, trzeci...~
23   2,  21|          a ludzie z mostu uciekać zaczęli do grodu, za zaborole.~Mrok
24   3,  22|         było już poczynać bardzo, zaczęli kołem siadać wszyscy i najstarszych
25   3,  22|           wrzawa, zgody nie było, zaczęli wołać za sobą Leszkowie,
26   3,  22|             Cóż ci powiedziała? - zaczęli szemrać otaczający. Wizun
27   3,  23|       nimi co tchu i siły uciekać zaczęli na pole. Ciemna noc ucieczce
28   3,  23|        zagród popalonych odciągać zaczęli. Reszta, straże rozstawiwszy,
29   3,  23|         gdy czujniejsi budzić się zaczęli, a tu głód znowu czuć się
30   3,  24|          Do tych Pomorcy strzelać zaczęli, kilka pocisków utkwiło
31   3,  25|  królewskim złote koło przybito i zaczęli do niej jechać w swaty,
32   3,  26|     Zbliżywszy się tedy prosić go zaczęli usilnie, aby woli gromady
33   3,  27|           Leszkowie się niepokoić zaczęli o siebie - zastukano do
34   3,  28|           z Klodwigiem wujem kląć zaczęli okrutnie Polanów, pięściami
35   3,  28|           na ławie podle siebie i zaczęli go poić.~Leszek pierścień
36   3,  29|      widocznie najeźdźcy, obiegać zaczęli końmi na boki, rozpatrując
37   3,  29|            Gdy Polanie ruszać się zaczęli, wołając: Łado! Pomorcy
38   3,  29|          ogniska i pieśni śpiewać zaczęli. Gromady czeladzi z żagwiami
39   3,  29|     wskazywał i wszyscy wychodzić zaczęli. Dziwa znikła pierwsza,
40   3,  30|    wywierając na nienawistny ród. Zaczęli jątrzyć a podpalać, twarze
41   3,  30|    natychmiast ludzie się krzątać zaczęli, wznosić szybko chaty i