Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |  skórką poobwijane juki, które starszy począł na konie zarzucać
 2   1,  1 |     grzbiet konia wskakując... Starszy się jeszcze obejrzał na
 3   1,  1 |       mieli ruszyć z miejsca i starszy się rozglądał, aby wybrać
 4   1,  1 |     obrócone na wschód łbami - starszy pomyślał trochę, oczyma
 5   1,  1 |        czapką okrytą u góry... Starszy wstrzymał się trochę, zobaczywszy
 6   1,  1 |   tylko uroczyście szumiały...~Starszy mężczyzna kłusował, naprzód
 7   1,  1 |     pogoni - zwolnili kroku... Starszy się dopiero obejrzał na
 8   1,  1 |     polance, konia ściągnąwszy starszy obejrzał się na strzałę
 9   1,  1 |   strzała polańska - zamruczał starszy - oni ich nie zatruwają.
10   1,  1 |     będziemy. Chłopak milczał, starszy coś mruczał jeszcze, ku
11   1,  1 |     dojrzeć nieprzyjaciela.~Tu starszy z konia się zsunął, rzucił
12   1,  1 |     ojcze, macie we krwi całą.~Starszy na ręce swe popatrzał, rozśmiał
13   1,  1 |  suszone mięso i placki, które starszy na ziemi rozłożył. Poszedł
14   1,  1 |        Słowa te powoli wyrzekł starszy łamaną mową Serbów nadłabańskich,
15   1,  4 |      patrzy na brata z trwogą, starszy mi kark zgniecie nogą. Jedźmy
16   1,  5 |   mówił Hengo. - Choć parę lat starszy, kneź Lech jak rówieśnik
17   1,  8 | chudobę. Nadszedł zbudzony syn starszy i opowiadał, co się pod
18   1,  9 |   nacisku łamiąc się kawałami.~Starszy syn gospodarza, Ludek, zasłaniając
19   2,  15|      Szli. Na przedzie gromady starszy z Myszków postępował, średniego
20   2,  16|     wstyd się im było skarżyć, starszy na dłoni sparł czoło, usta
21   2,  16|    wyjrzała, wołając na ludzi. Starszy smerda wszedł i zobaczywszy
22   2,  17|       był w gromadkach wielki. Starszy Myszko z zawiązaną szyją,
23   2,  17|        nań bardzo nie zważano.~Starszy z Myszków z krwawą szyją
24   2,  17|      na Bumira, to na Myszków.~Starszy z krwawą szyją ujął Wizuna
25   2,  19|   prawie mimo znużenia. Drugi, starszy nieco, surowszego oblicza,
26   2,  19|         Prawdą to jest - dodał starszy z gości - i niektórzy kneziowie,
27   2,  20|    wieki.~Doma u niego syn był starszy, co po nim miał wziąć piec
28   2,  21|        nie chciano, aż wyszedł starszy smerda, popatrzał, krzyknął
29   2,  21|     się za światem żyć - rzekł starszy - dziad pozwolił jechać,
30   2,  21|  przyjdzie zza Łaby tu - mówił starszy. - Pewnie nie - zawołał
31   3,  26| sprawiedliwym być potrafi...~A starszy dodał:~- Wszakże ubogim
32   3,  27|    powitał i czekał.~Natenczas starszy się odezwał do niego:~-
33   3,  27|  powoli.~- Tak - ciągnął dalej starszy - tak, ja po ojcu odziedziczyłem
34   3,  27|    nich.~- My musimy - ciągnął starszy - i ziemię naszą, i gród
35   3,  27|        zmuszać! Wy... mnie!...~Starszy z gniewu pokraśniał cały.~-
36   3,  27|        Nas! wiązać? - wrzasnął starszy, rzucając się ku Miłoszowi -
37   3,  27|    rozmowę i łajanie wzajemne.~Starszy smerda z przerażeniem spojrzawszy,
38   3,  28| opowiedzieli - wziął ich jakiś starszy i do młodych panów prowadził.
39   3,  28|        Hengiem rozmowie Leszek starszy, który języka lackiego niezupełnie
40   3,  28|         a panowie nie ostygli.~Starszy złagodniawszy zaczął go
41   3,  29|     choć latami od Ścibora był starszy, zwał się Nagim. Na głowie