Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |           głową pokiwał.~- Jedzcie spokojnie - rzekł - nie zapomną o
 2   1,  3 |          wolny? - spytał gospodarz spokojnie. - Mnie co do tego! Kneź
 3   1,  4 |        ciągnęły chmury, tylko Wisz spokojnie ręczył, iż się niebo rozpogodzi.~
 4   1,  5 |          wziął w rękę i postępował spokojnie za swym przewodnikiem. Minąwszy
 5   1,  6 |           biegiem uczt na grodzie, spokojnie słuchali tego wrzenia i
 6   1,  7 |           przy Wiszu.~Noc przeszła spokojnie, o brzasku wszyscy gotowi
 7   1,  8 |      którzy się oba pospali.~Stary spokojnie wysłuchał syna, a gdy już
 8   1,  9 |          gościom rad - odparł Wisz spokojnie.~- Kneź wam pokłon śle i
 9   1,  9 |           Ano... ja! - rzekł Wisza spokojnie -- ja... każdy z nas starszyzn
10   1,  9 |         jej nie mogę - rzekł Ludek spokojnie.~Domanowi twarz się marszczyła
11   1,  9 |              Jam bogom ślubowała - spokojnie mówiła Dziwa. ~- Wie o tym...
12   2,  13|    kmieciów też dużo jest, co chcą spokojnie swoje lechy uprawiać, a
13   2,  13|      zniknął.~Jaruha już siedziała spokojnie u ognia i może nawet żałowała,
14   2,  14|             Stary Wizun łagodnie i spokojnie patrzył i słuchał. Dziewczę
15   2,  14|         sparty na kiju, obok niego spokojnie czekał.~- Przeklętą dziewkę
16   2,  14|    piorunów nie było - odezwał się spokojnie - moglibyście czynić, co
17   2,  15|       dosyć nieprzyjaciół, Leszku. Spokojnie na swoim grodzie ojciec
18   2,  16|            ryczało. Ale noc zeszła spokojnie, gwiazdy zaświeciły jasno,
19   2,  16|          tobą nie będziemy - rzekł spokojnie. - Z kmieciami my na swój
20   2,  16|        zwrócił na Brunhildę, która spokojnie~reszty miodu zatrutego zlewała
21   2,  17|        strząsnęła się, prychnęła i spokojnie trawę gryźć zaczęła.~Na
22   2,  17|          dożyć żywota tylko chcemy spokojnie...~Rzekł i zawrócił się
23   2,  18|              odparł syn Koszyczków spokojnie.~- My to stąd dalej trochę
24   2,  18|         ogniska zapaliwszy Piastun spokojnie wyszedł przed dwór podnosząc
25   2,  19| zahartowany znać życiem, chłodno i spokojnie a bezpiecznie patrzał, choć
26   2,  19|            w swych kręgach obracać spokojnie - pierwsze wtargnięcie weń
27   2,  19|           na grodzie swym siedział spokojnie... a z Niemcy gdy dla prawa
28   2,  20|           mnie! - powtórzyła Dziwa spokojnie.~- Szkoda by was było -
29   2,  21|         widać nic... cicho wkoło i spokojnie. Chwost zaśmiał się.~- Nie
30   2,  21|           Nie śmieją...~Noc zeszła spokojnie, rankiem strażnik z wieży
31   2,  21|          wilka z lasa!... siedźcie spokojnie! Bumir popatrzał chmurno.~-
32   2,  21|      stępią odjechali; a Myszkowie spokojnie patrzeli za nimi.~Kto by
33   2,  21|            patrzał na Myszków, jak spokojnie piwo przywiezione z kadzi
34   3,  22|        okropności widziało, i wiec spokojnie nie przejdzie.~Ścibor, do
35   3,  22|     Widzisz, Dobek - rzekł Piastun spokojnie - żem dobrze do pszczół
36   3,  28|      działa, że go Pomorcy naprzód spokojnie powracającego zabrali gwałtem
37   3,  28|         żalów Piastun odpowiedział spokojnie, iż wojna ma prawa swoje,
38   3,  28|       umocował, a sam nieco opodal spokojnie się położył na trawie, ogień
39   3,  30|      własną mścili - mówił Piastun spokojnie - przelewał ją Leszek, Pepełek
40   3,  30|            poczynać - rzekł jednak spokojnie:~- Wstrzymamy pochód - a
41   3,  30|            pole, rzekł im krótko i spokojnie, że stać będą, póki on im