Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  | piaszczystego, suchego brzegu do wody przystęp dawało. Na piasku
 2   1,  1  |      było widać nad powierzchnią wody. Minęli ją... i wyszła znowu
 3   1,  1  |            szerzej rozlewały się wody - to ściskały wśród parowu.
 4   1,  1  |     przykładem zwlókł się też do wody... siedli jeść w milczeniu...
 5   1,  2  |         ciekł z czoła, napił się wody i usiadł na ławie.~- Patrzcież
 6   1,  3  |      drzwiom, gdzie się z wiadra wody napił. Tu nie opodal rozwiązany
 7   1,  4  |     rzeki garnuszkiem zaczerpnąć wody.~Sambor siadł przy nim.~-
 8   1,  4  |     Wojsko wielkie - jak przejść wody? Jak pokonać wojska siłę?
 9   1,  4  |         matko biała, czemu mętne wody twoje? Jakże mętne być nie
10   1,  4  |     zabij, wnętrzności wyrzuć do wody, a smoły weźmij gorącej,
11   1,  8  |          żeby się otrzeźwił, ale wody się nadto opił i... zdechł... ~
12   1,  11 |        igrała...~Cały ten świat, wody, lasy, ptaki, zwierzęta
13   1,  11 |          nowe wstawić trudno. Od wody żywiącej odrasta, ale jak
14   2,  12 |        Zdało się, że i drzewa, i wody, i obłoczki na niebie, i
15   2,  12 |        Żywia jej w kubku świeżej wody przyniosła; napiła się,
16   2,  14 |       postawiły przed nią wiadro wody świętej, spuściła oczy na
17   2,  16 |         studnia w lochach, która wody dostarczała, i piece do
18   2,  17 |       oczęstokolony, wały tęgie, wody z jeziora nie wypijecie -
19   2,  18 |         niż gdzie indziej.~Lasy, wody, pola zaludniały naówczas
20   2,  18 |       nie...~- Nie mam nic prócz wody w bukłaku... - rzekł smerda.~-
21   2,  18 |     bukłaku... - rzekł smerda.~- Wody?... miałżeś co nosić! -
22   2,  19 |      nimi żywot jeden wspólny...~Wody płynęły żywiące i duchem
23   2,  19 |        oblała i rość mu pomogła; wody, aby go napoiła życiem i
24   2,  20 |         ja: glina się rozpada, a wody domieszawszy, garnek się
25   2,  20 |      niej ulepi. Poszukajcie tej wody!~Zmilczał Doman: Mirsz mruczał.~-
26   2,  20 |        pot otarłszy z czoła ręką wody zaczerpnął, napił się i
27   2,  20 |        potarła, poszła się napić wody ze świętego źródła, poprawiła
28   2,  20 |        przeglądając się w cebrze wody, pierś się jej podnosiła.~-
29   2,  21 |        trzaskiem zaczął padać do wody, kłody dymiące, na wpół
30   3,  22 |    goryczą Krwawa Szyja - nie ma wody, nie ma zgody. Mało się
31   3,  22 |    otwiera, a trzecie tajemne do wody prowadzą... Bóstwo stoi
32   3,  24 |         brzegu. Doman pełznął do wody, gdy straż się pospała,
33   3,  25 |       Wizun, schylony nad nim, z wody go ocierał i dłońmi ogrzewał
34   3,  25 |   Jednemu kazała sobie przynieść wody żywiącej, której smok o
35   3,  29 |        ciekący w dolinie resztką wody, dzielił ich we dwa zastępy.
36   3,  29 |        Dziwa pobiegła zaczerpnąć wody, bo do źródła przystęp był
37   3,  30 |        nam dla wszech powietrza, wody i chleba. Chcecie Leszków
38   3,  30 |      rzuci go wobec bogów na dno wody mówiąc, jak zwykli byli
39   3,  30 |       trzcin i zarośli na czyste wody wypływały. Nie mogła dostrzec
40   3,  Dop|     Wisły. Zwłoki jej wydobyte z wody lud pogrzebał nad Dłubnią,