Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |            kilka kroków dalej, gdzie trochę piaszczystego, suchego brzegu
 2   1,  1 |             łbami - starszy pomyślał trochę, oczyma łąkę zmierzył, trzęsawiska
 3   1,  1 |                Starszy wstrzymał się trochę, zobaczywszy znak u drogi,
 4   1,  1 |          oczyma strzelała za nimi... Trochę dalej czółno maleńkie jak
 5   1,  1 |            było czasu. Starszemu też trochę krwi pokazało się między
 6   1,  1 |              U brzegu, podniesionego trochę, rzeki stały w prostokąt,
 7   1,  2 |            piwem i miodem. Wisz zlał trochę na ziemię... Głodny podróżny
 8   1,  3 |               zobaczyć i tego świata trochę. Gospodarz pomyślał nieco.~-
 9   1,  3 |          rzekł, nabierając śmiałości trochę, Hengo - nieobcy, bom tu
10   1,  3 |         myśleć umiesz.~Zatrzymał się trochę, wsłuchując się w wieczorną
11   1,  4 |       przecież, młody, pocieszał się trochę, że na białym świecie dużo
12   1,  5 |          ucha Hendze. - Nie dziw, że trochę gniewny, wczoraj mu, słyszę,
13   1,  5 |              domu rzadko zaglądam... Trochę tutejszego języka umiem,
14   1,  6 |             tych wybuchach nastąpiło trochę spokoju. Z daleka widać
15   1,  6 |          suknie naszywać. Niewiastom trochę się lica zarumieniły na
16   1,  6 |             góry, klekotał.~Zaledwie trochę zjadłszy Niemiec wstał,
17   1,  9 |            przysyła...~Wisz zmilczał trochę.~- Nie byłbym od tego, aby
18   1,  9 | niespodzianym ukazaniem się obrońców trochę przerażeni, w tył się cofnęli.~-
19   1,  9 |             piołunem bladym porosłe. Trochę trawy wyschłej zieleniało
20   1,  10|             mało zjadłszy, napił się trochę i znowu się wziął do weselszej
21   1,  11|         zamiast uciekać przyzostały, trochę za drzewo się zasunąwszy.~-
22   2,  13|          spokojny.~- Bylem siły miał trochę, doma nie zostanę... pali
23   2,  14|         popatrzały na nią ciekawie i trochę przelękłe. Przy świetle
24   2,  15|          sobie na murze poszczerbili trochę, nadciągniecie z odsieczą
25   2,  15|   przybliżyli do przedsienia, Myszko trochę głowy pochylił, kołpaka
26   2,  15|            tym dowiedziała. Kneź był trochę podchmielony, ludzie go
27   2,  16|             też nic nie widać - kneź trochę z gniewu ochłonął, a pani
28   2,  17|          oczy, a ten stał bledniejąc trochę, ale nie cofając kroku.~
29   2,  18|              podano, wnet pochłonął; trochę odwagi wstąpiło weń. Popatrzał
30   2,  18|        spokojnie.~- My to stąd dalej trochę siedzimy - mówił niewyraźnie
31   2,  19|        spojrzeli po sobie i milczeli trochę, chleb łamali głód zaspokajając.~-
32   2,  19|    przysięgali. I usunęli się opodal trochę, aby naradzie starszyzny
33   2,  20|       gospodyni, z komory uchyliwszy trochę drzwi, patrzała niby ukradkiem,
34   2,  21|              się, pogróżek!~Zamilkli trochę, Krwawa Szyja podniósł się.~-
35   3,  22|              wziął?~Gospodarz umilkł trochę, w ziemię patrzał.~- Czyńcie,
36   3,  23|              się im gotowało. Opodal trochę stali Kaszubowie i Niemcy,
37   3,  24|              Taka dola...~Stary zdun trochę o garnkach zapomniał gotując
38   3,  25|              starucha odzyskała siły trochę i przytomności, orzeźwiła
39   3,  25|            czy nie wrócą?~Wizun lżej trochę odetchnął, lecz czy starej
40   3,  26|           jutro go nie nękał.~Myślał trochę młodszy z gości.~- Jeżeli