Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |     Drgały leżąc... i czekając, kiedy się nucą...~Twarz starca
 2   1,  2  |         odezwał się gospodarz - kiedy samo co pod dach przychodzi,
 3   1,  2  |     jednemu, a na moczarach bąk kiedy niekiedy jak stróż na czatach -
 4   1,  3  |         ano, na tym nie koniec. Kiedy zdrowia życzy, pewnie czego
 5   1,  3  |        Patrzcie tylko, żeby was kiedy kmiecie na postronkach nie
 6   1,  3  |     Stary szeptał coraz ciszej, kiedy niekiedy chłopaka bijąc
 7   1,  3  |      Ano, wy do nas wrócicie. - Kiedy? - zapytał Sambor.~Dziwa
 8   1,  3  |         popioły wiatr rozwieje, kiedy krucy się nasycą, kiedy
 9   1,  3  |         kiedy krucy się nasycą, kiedy bartnik zbierze pszczoły,
10   1,  3  |       bartnik zbierze pszczoły, kiedy zrąb nowy postawią nad Lednicą
11   1,  4  |       Jakże mętne być nie mają, kiedy do nich łzy padają? Lud
12   1,  4  |         co pochwyci, to pożera. Kiedy z głodu ryczy wściekły,
13   1,  4  |         cała góra drży od ryku. Kiedy syty dyszy w jamie, oddech
14   1,  4  |     podrzuć je pod smoczą jamę, kiedy żmij zaryczy z głodu. Smok
15   1,  4  |       już i do kolan mu sięga A kiedy dotknie się ziemi, król
16   1,  10 |     Niemcami braci, a co złego, kiedy nam to pokój kupuje? Mruczenie
17   1,  10 |      było obmyślić, z kim, jak, kiedy, a gród Chwostków był warowny,
18   1,  10 |       śpiewał starzec powoli.~- Kiedy Lecha plemienia nie stało,
19   1,  11 |   uciekła. Dziwczęta zamyśliły, kiedy Żywia za mąż pójdzie. -
20   1,  11 |       mnie po prawdzie, czyś ty kiedy młodym był? Czy cię matka
21   2,  12 |      przykłaskiwano ich skokom, kiedy niekiedy krzyk dał się słyszeć,
22   2,  13 |         z tobą o tym nie gadać, kiedy leżeć i lizać się musisz.~-
23   2,  16 |      Prawdę się wam rzec godzi, kiedy o radę pytacie - rzekł. -
24   2,  17 |          Owszem - rzekł Bumir - kiedy sami rozumu nie macie, trzeba,
25   2,  18 |          Co, bo nie rozumiecie, kiedy mówię, Myszy, Myszy a Myszki
26   2,  20 | zawołała Jaruha - toż już dola, kiedy hożej zdunównie jestem potrzebna!~
27   3,  22 |         warto od tego poczynać, kiedy wolę swą mamy. Wstał Doman.~-
28   3,  22 |         Doman - a co mi po tym, kiedy zawsze pierwszej żal.~Wtem
29   3,  22 |           A po co mnożyć głowy, kiedy i tak nie ma zgody?... -
30   3,  24 |      Ojcze mój, bracia rodzeni, kiedy ja znów was zobaczę? Tam
31   3,  25 |      może, żem ja niewarta psa, kiedy w takich łachach po świecie
32   3,  25 |     zapłakała gorzkimi łzami.~- Kiedy muszę, to pójdę - rzekła -
33   3,  26 |     dużo, Myszkowie szli precz, kiedy się tych więcej ściągnęło,
34   3,  26 |         chleba teraz więcej niż kiedy było potrzeba.~Godzina jedna
35   3,  26 |     postrzegł ani się opatrzył, kiedy i jak się wysunęli i znikli.~
36   3,  27 |       swą własną krew wypije... Kiedy na ród wyrok padnie, że
37   3,  29 |      Doman nawet nie dostrzegł, kiedy mu się wymknęła.~Nie mógł
38   3,  Dop|          Nie wiadomo właściwie, kiedy istniał, jak długo ród jego
39   3,  Dop|    która obawiając się, aby oni kiedy w miejsce jej synów nie
40   3,  Dop|      zaprawdę dziś oznaczyć, co kiedy do opowiadań ludu służących