Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |   wypełzło chłopię, wydobyło się zza liści - zerwało rześko na
 2   1,  1 |     przypatrywało się podróżnym. Zza gałęzi widać tylko było
 3   1,  1 |     huknął w dłoń... Na głos ten zza typu ukazała się ostrzyżona
 4   1,  2 |     narodu nie znających zwano - zza typu i zagród głów ciekawych
 5   1,  2 |       nawet baby drżąc wyglądały zza płota, a że się obcego lękały,
 6   1,  3 |          zachmurzył - porwał róg zza koszuli i trzy razy prędko
 7   1,  4 |          brzozy, niebo się jasne zza szarych zaczęło ukazywać
 8   1,  4 |          i blade słońce wyjrzało zza przejrzystych rąbków, jak
 9   1,  4 |        on nucił słabym głosem:~- Zza rzek siedmiu, zza gór siedmiu,
10   1,  4 |      głosem:~- Zza rzek siedmiu, zza gór siedmiu, znad Dunaju
11   1,  5 |   kręciły się niewiasty - jestem zza Łaby, ale nawykłem włóczyć
12   1,  5 |   Młodsze żony i nałożnice także zza Łaby... I obyczaj załabiański,
13   1,  6 |       Sambor też, wysunąwszy się zza stołba, bo go sen nie brał,
14   1,  7 |      wrót cisnęła się ciekawa, a zza tynu widać było bielejące
15   1,  7 |         zielonym darniem okryty, zza którego tylko gęstwina drzew
16   1,  7 |          Stali jednak długo, nim zza tynu wysokiego ukazała się
17   1,  9 |          miecza dobył spod poły. Zza płotów, tynów, ścian wszystek
18   1,  9 |    oszczepy.~Stos płonął ciągle. Zza kłębów dymu, zza jasnych
19   1,  9 |         ciągle. Zza kłębów dymu, zza jasnych płomieni widać jeszcze
20   1,  10|  Patrzały teraz oba... Naprzeciw zza gałęzi widać było horodyszcze
21   2,  14|           wodo nowa! - szepnęła.~Zza wrót wyglądał drugi staruszek,
22   2,  14|     jakby uśpione czy drzemiące.~Zza dymu i płomieni widać było
23   2,  14|        gotować przestało, słońce zza chmur pogląda, fale się
24   2,  14|          się od ostrowia daleko.~Zza krzaków patrzył stary Wizun
25   2,  14|          nią. Wtem słońce wyszło zza chmur i promień jego padł
26   2,  15| trzaskiem i poszła. Potem słońce zza chmur obejrzało się krwawo
27   2,  15|    ukradkiem na kneźnę, a ona mu zza męża oczyma znaki dawała.~-
28   2,  18|        się i on, co miał począć. Zza pnia, podjechawszy nieco,
29   2,  19|      lechickich i Polańskich lub zza Łaby nawet, bo coś jakby
30   2,  19|        naówczas przywozili kupcy zza morza i z zachodu, ani bożków
31   2,  20|        nią. Raz nawet w uśmiechu zza różowych ustek białe ząbki
32   2,  20|  dzieciństwie słyszaną piosenkę.~Zza drzew widać było chodzącego
33   2,  20|     fartuszkiem ocierając łzy. A zza łez widać było uśmieszek
34   2,  21|        też ich stu nie przyjdzie zza Łaby tu - mówił starszy. -
35   3,  23|       różne strony, gdy wreszcie zza drzew ujrzeli w dali szeroko
36   3,  25|          i wiążąc pęczki. Jaruha zza płotu ukazała się zagadując:~-
37   3,  25|  widziała, jak królewicz patrzał zza drzewa.~Plusnęła w wodę
38   3,  29|          Wyszedł później księżyc zza chmur i zaświecił nad szerokim
39   3,  30|     rozbójniczemu. Gdy nad ranem zza łez patrząc ujrzała Dziwa