Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |            niemiecku rad rządziłby nami.~Wstał stary z kamienia.~-
 2   1,  3 |            nie wałęsali. Pójdzie z nami.~- Pojadę z wami po dobrej
 3   1,  3 |            Myślicie się rachować z nami? Kmieć z kneziem? - rozśmiał
 4   1,  3 |            ręce - pojedzie jutro z nami, na grodzie się z nim rozprawim.~
 5   1,  3 |          posiadanie.~- Pójdziesz z nami - rzekł.~Podniósłszy oczy
 6   1,  4 |       jedziemy, do stołba. I ten z nami. A wy byliście na grodzie?~-
 7   1,  5 |          wzdychać parobek. - Robią nami jak wołami, znęcają się
 8   1,  7 |          grodzisk nie śmieją. Ci z nami trzymać będą.~- Na wiecu
 9   1,  7 |         musimy, kogo woleć i kto z nami stanie: Godziłoby się wziąć
10   1,  7 |          kneź.~- Źle się u nas i z nami dzieje - ciągnął stary z
11   1,  7 |          swoich ludzi? Będziecie z nami?~Stary milczał długo.~-
12   1,  8 |            o tym, co się u nas i z nami dzieje... Po tośmy do ciebie
13   1,  8 |         syna - postanowiono między nami, aby wici wysłać po mirze
14   1,  10|         rodzeni ziemianie, niechaj nami rozrządzą, ład sprawią...
15   1,  10|            ziemi, do naszej, rządź nami. I spędzili dwunastu z ich
16   1,  11|           idź na Kupałę...~- Ale z nami bracia i rodzina będzie...
17   1,  11|           jadła chciwie.~- Chodź z nami do chaty, ciepłej strawy
18   2,  13|            wyszła mrucząc.~- Źle z nami - rzekł Myszko - źle z nami,
19   2,  13|        nami - rzekł Myszko - źle z nami, Domanie. Na wiecuśmy nie
20   2,  13|           zbyć, co jemu służą, a z nami iść nie chcą, bez tego nic...~-
21   2,  13|           Leszki pójdą wszystkie z nami, bo to ich sprawa, pojednają
22   2,  15|        niezlęknieni wcale.~- Źle z nami poczynacie - odparł - równając
23   2,  15|    porzućcie to lepiej, a idźcie z nami na jedną rękę.~Zamilkł Myszko.
24   2,  15|      krzyknął:~- Zabraliście się z nami do wojny, to ją będziecie
25   2,  16|             Zobaczycie!~- Idźcie z nami ręka w rękę - odezwała się
26   2,  17|          zastąpił mu drogę.~- Wy z nami! kneziu! - zawołał do niego.~-
27   2,  19| odpowiedział gość - i tego my, a z nami już większa część ludów
28   2,  21|           kto wie, co się stanie z nami, niechbyście się choć wy
29   2,  21|            chciał zaprząc i orać z nami... Nie!... znajdziemy kmiecia...~
30   3,  23|        ojca naszego, łamał chleb z nami, a poznawszy kraj, teraz
31   3,  26|           barci waszych patrząc, z nami nawet na radę iść nie chcecie?
32   3,  26|          ażebyście wy nie poszli z nami. Przybyliśmy tu po was,
33   3,  26|               Ty musisz być dziś z nami - rzekli mu. - Gromada się
34   3,  26|           Niechaj i Doman jedzie z nami, aby okazał rany i powiedział,
35   3,  26|         się do kolan:~- Czuwaj nad nami, jakeś nad pszczołami swymi
36   3,  27|            Leszkowie muszą pójść z nami. Tę czerń i tłuszczę, co
37   3,  27| Przyszliśmy oba zapytać was, czy z nami trzymacie, czy z tą czernią
38   3,  28|           mówił wuj - choćbyście z nami szli, pociechy jako żywo
39   3,  30|          stanie zgoda i mir między nami, ale jakąż nam dacie załogę