Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  | czeladzi i służby rozeznać było łatwo między nimi dwie hoże niewiastki
 2   1,  2  |         składając. W oczach ich łatwo czytać było, że się im tych
 3   1,  2  |           rzekł - chcieć i brać łatwo, ale co dać za to? Nie bardzośmy
 4   1,  2  |        kraj szeroki, pustynie - łatwo by wejść, ale wynijść trudno.~-
 5   1,  2  |     teraz kamień, gdy o kruszce łatwo, a ludkowie nasi po pieczarach
 6   1,  3  |    choćby na rzekę, obłąkać się łatwo, a na złych ludzi trafić
 7   1,  3  |        w dzień niespełna stanąć łatwo. Kneź, kneź! - powtórzył
 8   1,  3  |         Stamtąd wam drogę ukażę łatwo... Chcecie za mną?~Niemiec,
 9   1,  3  |         waszymi dostaniecie się łatwo. Trzymajcie się ciągle rzeki,
10   1,  3  |   parami za nim czterej inni... łatwo w pierwszym poznać było
11   1,  6  |         chodzie, mowie, ruchach łatwo mógł poznać, że miłościwy
12   1,  7  |      stary - a rękom to nie tak łatwo. Twardo siedzi to gniazdo,
13   1,  8  | spojrzawszy widzieć w nich było łatwo, że poza nimi rozum mieszkał
14   1,  9  |     jakie miał stary; nie mówił łatwo ni wiele, ale co rzekł,
15   1,  10 |  prędkim nie było.~Drzewo grube łatwo się objąć nie dawało, mchy
16   1,  10 |         oni od krwi i żelaza... łatwo im nas zmóc... Oni stoją
17   1,  11 |          Z takich liczek wróżyć łatwo - mówiła, śmiejąc się dziwacznie
18   2,  12 |         gospodyń postrachem, bo łatwo jej było mleko odjąć, we
19   2,  13 |    podsłuchy. Domyślić się było łatwo z postawy, kim był.~W pierwszym
20   2,  13 |  zausznikowi kneziowskiemu było łatwo. Gdy nogę zawiązawszy powlókł
21   2,  15 |    Brunhildy, ale osłabły był i łatwo go wziąć im przyszło. Dał
22   2,  16 |    przez otwory w murze pociski łatwo rzucać mogli. Stosy drzewa,
23   2,  18 |     łamało gałęzie. Zmiarkowali łatwo, że ich opasywano. Chwostowi
24   2,  18 |       mu w pokoju siedzieć było łatwo... Ród swój własny wygubił,
25   2,  19 |         z sukni ich poznać było łatwo, z daleka być musieli, może
26   2,  20 |       chciał, choćby mu to było łatwo przyszło, bo w chacie dostatek
27   3,  22 |    kneziować... Nie pójdzie nam łatwo...~Westchnęli oba; ale stary
28   3,  23 |     posiłkowania nie znajdą tak łatwo, a Niemców z dala sprowadzić
29   3,  23 |        do zrozumienia, iż zgoda łatwo by się mogła dać zrobić,
30   3,  24 |   trwożyła. Przyszło jej to tak łatwo! strach ogarniał.~A Jaruha
31   3,  24 |     ziemię.~Po sukni i z twarzy łatwo w nim zamożnego władykę
32   3,  26 |     zwiady w puszczę sądząc, iż łatwo zbiega wynajdą. Minął jednak
33   3,  26 |      Synowie Chwostka mogli też łatwo wpaść w ręce.~
34   3,  27 |    strojach i orężu poznać było łatwo Niemców, Pomorców, Kaszubów
35   3,  28 |        Pepełków trafić już było łatwo.~Właśnie tam jeszcze na
36   3,  28 |   Przebić go mieczem było nader łatwo, ale rozbolałemu człowiekowi
37   3,  29 |    Niemcy, a tych odróżnić było łatwo, stali przy młodych kneziach
38   3,  Dop|       karty dziejowe, pojmujemy łatwo, że to zjawienie się jego
39   3,  Dop|         cały ich ciąg przekonać łatwo, nader nieforemnie się składa.