Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 |       Gdzieniegdzie w kotlinie leżało jezioro jasne, lśniące jak oko,
 2   1,  5 |             Nie opodal już widać było jezioro wielkie, w którym się słońce
 3   1,  5 |               szeroko otwartą była na jezioro. Brzask wieczora wchodził
 4   1,  6 |               wały i z nich rzucali w jezioro nie patrząc, choć w nich
 5   1,  6 |          krucy krakając to leciały na jezioro, to wracały na wieżę, gdzie
 6   1,  6 |       niewiasty odnosiły ciała, które jezioro na brzego rzuciło, jak drugie
 7   1,  8 |               Potemeśmy go puścili na jezioro, żeby się otrzeźwił, ale
 8   1,  8 |               się co tchu wpław przez jezioro, aby wam oznajmić o tym.
 9   2,  14|           Trzeciego dnia pokazało się jezioro szeroko rozlane, świecące,
10   2,  14|              palach wbitych niegdyś w jezioro, stały chatki rybaków nędzne.
11   2,  14|         poczęła warcząc nadbiegać nad jezioro.~Pod nią widać było szare
12   2,  14|         Pioruny z trzaskiem leciały w jezioro, wicher giął drzewa do ziemi,
13   2,  14|                 burza się przewaliła, jezioro się gotować przestało, słońce
14   2,  15|               mocny i wieża wytrzyma, jezioro obroni, a we spichrzach
15   2,  16|           była jasna, wieczór piękny, jezioro gładkie, lasy z dala stały
16   2,  16|        zwinęły stado i uszły kędyś za jezioro. Po szopach konie się rwały
17   2,  16|              ciągnęli na pagórek, nad jezioro. Starym kneziom należała
18   2,  17|             że na Lednicę dążyli.~Już jezioro widać było, gdy dwie kupy
19   2,  18|               Czuli, w której stronie jezioro było i gród, ale aby się
20   2,  18|               dali tylko pobłyskiwało jezioro i na wysokim stołbie u góry
21   2,  19|          podsieniu i patrzali stąd na jezioro i wieżę a szeroką okolicę.
22   2,  20|              drzewo.~Tego też dnia na jezioro patrząc zdun stary, ręce
23   2,  20|           brzęcząc, wiatr był ucichł, jezioro się wygładziło i świeciło
24   2,  20|              ręką wskazał na lasy, za jezioro.~- Jestem Doman - rzekł.
25   2,  20|          głową potrząsając patrzał na jezioro.~Wtem i czółen przybił do
26   2,  20| odpowiedziawszy kmieć powlókł się nad jezioro. Czółna stały u brzegu,
27   2,  20|           wichrem zerwała straszna. W jezioro pioruny biły jeden po drugim,
28   2,  21|         sprawiali drużynę grodową, na jezioro, w którym daleko łuna się
29   2,  21|            brzegu, czółen popłynął...~Jezioro całe od łun się paliło,
30   2,  21|        dochodził gwar z daleka, jakby jezioro mruczało. A nie jezioro
31   2,  21|               jezioro mruczało. A nie jezioro mruczało, ale gromady dychały
32   2,  21|     przebłyskują gwiazdy, u dołu miga jezioro, w głębi lasy stoją czarne
33   2,  21|          drzemali, stróże patrzali na jezioro, gdy z jednego otworu na
34   3,  22|           skąd ich w czas matka przez jezioro uprowadziła, aby z odsieczą
35   3,  23|                Osłaniała ich puszcza, jezioro i błota dokoła. Spoczywali
36   3,  24|           tumanem kurzawy, pędząc nad jezioro. Niekiedy z tego obłoku
37   3,  24|             brzegu stojąca plusnęła w jezioro, zbiegła w trzciny i sitowia.
38   3,  24|             się pospała, rzucił się w jezioro i zniknął.~
39   3,  25|          czuwał z oczyma wlepionymi w jezioro, spostrzegł przy słabym