Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |        rzeki. Ponad jej brzegami drogi żadnej śladu widać nie było.~
 2   1,  1 |       trochę, zobaczywszy znak u drogi, obejrzał niespokojnie dokoła
 3   1,  1 |        się ciągle trzymając, bez drogi - rzeka gościniec znaczyła.~
 4   1,  3 |         domu, choć nigdzie śladu drogi żadnej nie było, kierował
 5   1,  3 |          wie, na co wypatrujecie drogi po kraju, szukacie brodów
 6   1,  4 |    swoimi wstawał, napędzając do drogi, Hengo chłopca słał do wodopoju,
 7   1,  4 |         wlokę... A co ujdę kawał drogi, siąść i spocząć każą nogi.
 8   1,  4 |        mnie nogi, nie oczy - bez drogi; gdzie dola wiodła, gdzie
 9   1,  7 |          gotowi z gospodarzem do drogi. Co żyło w chacie, wyszło
10   1,  7 |         i gęstwiną jechali - bez drogi, lecz tak się kierując bezpiecznie
11   1,  7 |   brzasku wszyscy gotowi byli do drogi, stary wstał od nich wcześniej -
12   1,  7 |          Do dworu Leszka Miłosza drogi przez lasy było na dzień
13   1,  8 |            naokół o dziesięć dni drogi znam wszystkich - rzekł
14   1,  8 |       domu, by nakładał dla nich drogi. W lesie rozstali się z
15   1,  8 |          zbierano gotując się do drogi.~W tę stronę, od której
16   1,  9 |        dała im znak, aby uszły z drogi; rzuciły się z płaczem wnuczki
17   1,  9 |         ich ku zagrodzie.~Na pół drogi zatrzymał braci.~- Słuchaj,
18   1,  10|        stare nogi źle już służą, drogi się powyciągały... A jaki
19   2,  13|         przed nocą jeszcze kawał drogi ujechać muszę.~Taką sztuką
20   2,  14|        ręką i usty: - Precz mi z drogi!~I ruszył się sam, pierwszy,
21   2,  15|        się podparłszy, był kawał drogi.~Chwost na nich począł patrzeć,
22   2,  17|       przodem ruszył, nie mówiąc drogi, i konia pognał. Złamany
23   2,  18|        nad głową nie zakrakało i drogi nie przeszło. Smerda umyślnie
24   2,  18|    Przodem im jeszcze nie zajęto drogi. Smerda z czeladzią ścisnęli
25   2,  18|          siebie nie chciał, lecz drogi przed nocą szukać trzeba
26   2,  18|           Mówiąc to ustąpił mu z drogi, a Chwostek pośpiesznym
27   2,  19|       bałwochwalstwem, torującym drogi nawróceniu. Godło krzyża
28   2,  20|         dziś do domu nie pojadę; drogi grząskie, koń się ślizga. -
29   2,  21|           Kneźna chłopcom się do drogi kazała gotować. Muchę zwołano,
30   2,  21|        nie mogła, trupami usłane drogi, trupem pokryte wały...
31   3,  22|   przybywać się zdawał znużony z drogi dalekiej.~Starzec poważanie
32   3,  23|   prowadził wypatrzywszy wprzódy drogi!~Znam ja go, to Niemiec,
33   3,  24|          konia a gotujcie się do drogi, będziecie mi bratem, niech
34   3,  24|         dziewczęta, uciekajcie z drogi, chmiel idzie, pan idzie,
35   3,  25|       ropucha... spędzić mi ją z drogi...~Panna się odstąpiła i
36   3,  26|    wznosiła. Uszedłszy nim kawał drogi ujrzeli jakby wał stary,
37   3,  26|          siadł i jechali. Na pół drogi do grodu starszyzna była
38   3,  28|          tym bezpieczniej, że tu drogi i osady poznali.~Ludek,
39   3,  28| obozowiska daleko, o znalezienie drogi już się Dobek nie obawiał -