Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |   dziewczyna cofnęła się powoli. Ojciec na nią spojrzał, potrząsła
 2   1,  2 |     najciekawszych baśni uczyła, ojciec najstarszymi podaniami karmił.
 3   1,  2 |          o tym, o czym nikt: ani ojciec, ani matka, ani siostry
 4   1,  3 |           rzekł Wisz - jakby was ojciec i bracia zastali, moglibyście
 5   1,  5 |         ostra izbę napełniała.~- Ojciec stary - mówił posłaniec -
 6   1,  5 |   Dochodziły tam wieści różne... ojciec miłości waszej był niespokojny...
 7   1,  6 |     mówić zakazano! - szepnął. - Ojciec ubiłby, gdyby się dowiedział.
 8   1,  9 |          i kilka kroków odszedł.~Ojciec wasz byłby mi ją dał - zawołał
 9   2,  12|           i kamienie, na których ojciec siadywał.~Nikt się podróży
10   2,  15|        ja siedzę? Na grodzie tym ojciec mój, dziad i pradziad, i
11   2,  15|       Spokojnie na swoim grodzie ojciec i wy siedzieć będziecie.~
12   2,  16|      jamy, bym mógł płakać nimi.~Ojciec i matka płakali zachodząc
13   2,  16|       znowu ściskać swe dziecię, ojciec tulić je począł. Odprawiono
14   2,  17|       aby go pieśniami rozrywał. Ojciec na niedźwiedziej skórze
15   2,  18|   Chwostek gospodarza.~- Jak mój ojciec i dziad - odparł syn Koszyczków
16   2,  19|   rodzinie głowa domu zajmowała; ojciec składał ofiary i prowadził
17   2,  19|        po kolei.~Na koniec wstał ojciec i ująwszy chłopaka za rękę
18   2,  19|       pewnie serce twe - zawołał ojciec do niej - iż los dał synaczkowi
19   2,  20|          tylko u starego Mirsza. Ojciec jego, dziad i pradziad garnki
20   2,  20|       oczy. Zwał się Mirszem jak ojciec. Oprócz tego była córka
21   2,  20|     patrzała niby ukradkiem, czy ojciec jej nie zawoła, a w istocie
22   2,  20|    widziano, śledziła go oczyma. Ojciec to widział, zżymnął się,
23   2,  20|       pierś się jej podnosiła.~- Ojciec mówi, że ich ma sześć! -
24   2,  20|          je do kubka dla gościa.~Ojciec wołał o wieczerzę - zwinęła
25   2,  20|    łamali, mięso na stole stało. Ojciec miód nalewał.~- Choćby się
26   2,  20|       miód nalewał.~- Choćby się ojciec pogniewał! - pomyślała -
27   2,  20|          nań, nie mrugnęła, choć ojciec, czuła, jak groźno na nią
28   3,  22|         o losie Chwościska stary ojciec Niemkim i synowie kneziowi
29   3,  24| uroczysko pod dęby święte; stary ojciec miał im tam pobłogosławić.
30   3,  24|          święty obeszli dokoła i ojciec ich trzykroć ziarnem obsypał,
31   3,  25|      brakło... Aż gdy wyrosła, a ojciec mówić zaczął, że czas za
32   3,  25|   pojechał. Myśli sobie panna: - Ojciec własny nie poznaje! Wygrana
33   3,  27|       tak dnie schodziły powoli.~Ojciec ukryty przysłuchiwał się
34   3,  27|    wnijść tu... wy... Wiecie, że ojciec mojego syna zabić, drugiego
35   3,  27|         cały.~- Mam to prawo, co ojciec! - zawołał nogą tupiąc w
36   3,  27|          nasz i wasz własny ród. Ojciec mój kazał zabić syna twojego,
37   3,  27|      brat na brata ręce kładnie, ojciec żre się z dziećmi swymi.
38   3,  30|  jedynego, Ziemowita, tak chował ojciec, aby obyczaju ziemiańskiego