Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |            jak do Wisza, u którego miód stary stoi...~Stary poruszył
 2   1,  4 |         stawali kołem, słuchali... miód i piwo przed ślepym stało -
 3   1,  4 |          obcym śpiewałem... jakbym miód lał w kałużę!~I wnet mrucząc
 4   1,  6 |           znać lubił myśl wesołą i miód stary, bo biesiada, szmerem
 5   1,  6 |     podnoszone z czaszami, którymi miód pito... głosy chrypły...
 6   1,  6 |         ludzi nie było... Od czego miód i rozum, od czego? Ej! wy
 7   1,  6 |           drzwi.~Hengo, czując już miód w głowie, powlókł się przelękły,
 8   1,  6 |            mięso, w kubkach piwo i miód na stole. Twarz miał chmurną,
 9   1,  7 |  gospodarstwie mówił i lesie. Wtem miód podał chłopak, gospodarz
10   1,  7 |        cichu aż do zmierzchu. Stał miód na stole, ale go prawie
11   1,  9 |     zasieki, ulów tysiące, chleb i miód biały... I miłość miałeś
12   1,  9 |           kołacze, mięsiwa, piwo i miód na tryznę przygotowane.
13   1,  9 |      Poszedłeś stary do swoich, na miód biały i biesiadę... Stary
14   1,  10|          opłakały... z ojcami pije miód biały. Starzec ręce załamał.~-
15   1,  10|             i córki im podbierał - miód z ula... O Łado! O Ła...
16   1,  10| drewnianych i glinianych baryłkach miód, piwo i kwas...~Gęślarza
17   1,  11|          cały rok pieśni śpiewała, miód piła i przez ogień skakała...~
18   2,  12|           nimi. Gdzie indziej lano miód w ogień na ofiarę Białemu
19   2,  15|       przygotowały mięsiwo, mleko, miód w plastrach i sycony, kołacze
20   2,  16|     Brunhilda odezwała się, że ten miód, gdy się jej pierwszy syn
21   2,  16|         widzieli i pili a chwalili miód stary i wonny.~Chwostek
22   2,  16|          mnie już pali we wnętrzu. Miód ognisty i stary, ja mam
23   2,  16|        Zdrada! - zawołał. - To nie miód, to jad! To trucizna. Tak
24   2,  16|           to jad! To trucizna. Tak miód nie pali - on się tak w
25   2,  16|     smaczne z ziół wyciągać soki i miód syci dobry!! Szczeźnijcie
26   2,  17|            nie może, gdy wniesiono miód, a przypomniał częstowanie
27   2,  19|           służebne dziewki placki, miód i kubki niosły.~Pokłoniwszy
28   2,  20|       mięso na stole stało. Ojciec miód nalewał.~- Choćby się ojciec
29   3,  22|      Pytałem Rogu Światowida przez miód, który w nim stoi, i rzeczono
30   3,  24|          Mirsz na nic nie żałował.~Miód dawno sycony na to wesele
31   3,  24|        mąki jak śnieg białej, lały miód, lały wodę kryniczną, a
32   3,  24|           chodzili i poili, piwo i miód nalewano nieustanie. A że
33   3,  24|       świronku w łożnicy, a piwo i miód bez ustanku krążyły. Kto
34   3,  25|            na którym ja też byłam, miód, piwo piłam - dokończyła
35   3,  26|          kołacze i mięsiwo, piwo i miód. Mięsa jednak tykać tego
36   3,  28|           na których się wyciągał; miód mając pod ręką i tak na
37   3,  28|             podarował.~Dopiero gdy miód i wino przyniesiono, a przy
38   3,  30|      weselili się.~I ja tam byłem, miód, piwo piłem, bo każda stara