Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |         izbę posuwały, to cofały nagle, jakby do komory nazad uciekać
 2   1,  3  |         dwór pójdziesz z ochotą?~Nagle zagadnięty parobczak, choć
 3   1,  3  |        twarz śmiała, posmutniał, nagle.~Oczyma niespokojnymi potoczył
 4   1,  3  |   uśmiechem, jakby oprzytomniała nagle, chwyciła rozpuszczone kosy,
 5   1,  6  |           wołanie ratunku, które nagle jakby naciskiem silnej dłoni
 6   1,  6  |         ponad tym śmiech ciągły.~Nagle Hengo, wychyliwszy się,
 7   1,  6  |           mordo ruda! - wrzasnął nagle.~Hengo się nisko kłaniał
 8   1,  6  |      Hengo wstąpił na próg izby, nagle wszystkie niewieście zamilkły
 9   1,  7  |      barciach i lesie - sam, tak nagle, nie mówiąc nikomu dokąd
10   1,  7  |     staremu, lecz Wisz, jakby mu nagle siły przybyło, skoczył raźno
11   1,  8  |          z nich, podniósłszy się nagle, skoczył w stronę rzeki
12   1,  8  |       jakimś niebezpieczeństwie.~Nagle z zarośli ukazała się czapka
13   1,  9  |        nieposłuszny - zakrzyczał nagle - ja tu na ciebie sąd wiozę
14   1,  9  |   Podpalone zaledwie, zajęły się nagle, szybko płomieniem jasnym
15   1,  10 |          miał dosiąc otworu, gdy nagle jakiś szmer dał mu się słyszeć
16   1,  11 |       zwrócił ku nim, pierzchały nagle całym stadem i wnet wracały
17   1,  11 |           to podnosząc w obłoki; nagle się puścił jak kula i padł
18   1,  11 | niespokojnym okiem rzuciła wkoło nagle. - Kogoś czuję, obcy jakiś!...~
19   2,  13 |          go jeszcze śpiącym, gdy nagle krzyknął straszliwie, wołając
20   2,  14 |   biegali, ruch się stał wielki, nagle podniesiono zasłony ze wszystkich
21   2,  15 |          chciał, i buchnął teraz nagle: - Więcej? Gdyby się nam
22   2,  15 |          drzwi samych, które się nagle otwarły i biała pani z rozpuszczonym
23   2,  19 |          a szeroką okolicę. Wtem nagle na wzgórzu jednym wśród
24   2,  20 |       zasłoniła się nim, rzuciła nagle między typy i jak strzała
25   2,  20 |         u wyjścia. Między tynami nagle stanął przed nią. Nie było
26   2,  21 |       lasem stały gromady, które nagle z niego się wyroiły.~- Kmiecie
27   2,  21 |       Chwostek, potem się ruszył nagle, odzyskując życie, na ludzi
28   2,  21 |         okopach leżący lud wstał nagle, huknął okrzyk ze stron
29   2,  21 |         Szóstego dnia posłyszano nagle krzyki, wrzawę i płacze,
30   3,  24 |    naszym! - poczęła, smutniejąc nagle i głową wahając z jednego
31   3,  26 |       dzikie stworzenia, z trawy nagle do góry podnosiły głowy
32   3,  27 |        mu życie zostawił.~Miłosz nagle dźwignął się z ziemi, róg
33   3,  27 |      kamień się potoczył.~Wrzawa nagle ustała. Stary Miłosz począł
34   3,  28 |          się i na śmiechu, potem nagle na koń się zrywał, w las
35   3,  28 |         szybko, iż Hengo, rażony nagle, przytomność prawie utracił.
36   3,  29 |       kup martwych ciał wstające nagle trupy, które życie odzyskiwały,
37   3,  Dop|       Lechów przybiera unią. Gdy nagle za Mieszka i Bolesława,