Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |          ty tak stoisz ponury? - rzekła powoli głosem jakimś spokojnym,
 2   1,  3 |       będzie. - I nam za wami! - rzekła Jaga.~- Nam za wami! - powtórzyła
 3   1,  4 |       głębinę, nad wir wielki. - Rzekła i w Wisłę się rzuca. Naród
 4   1,  5 |           czy mu tego potrzeba - rzekła - lecz damy rady i bez pomocy
 5   1,  6 |      drżał cały.~- Nie bój się - rzekła - ja cię nie zdradzę.~Poszła
 6   1,  6 |       włosach.~- Mów bez obawy - rzekła cicho - co na grodzie widziałeś.~-
 7   1,  6 |         obawą.~- Mów, chłopcze - rzekła - jakby ci rodzona kazała.
 8   1,  9 | błagalnie.~- Nie siłujcie mnie - rzekła cicho - zostawcie Dziwę
 9   1,  11|          ani drugą - śmiejąc się rzekła stara - znowu żyć, znowu
10   1,  11|         popatrzała tylko.~- E! - rzekła - nie macie się czego bać...
11   1,  11|        poprosi, trzeba ratować - rzekła cicho.~- Ty, Znosku, niewart
12   1,  11|         nie myśl, bo go nie ma - rzekła Jaruha - a nowe wstawić
13   1,  11|             Ja ci ból odczynię - rzekła Jaruha - ale musisz się
14   1,  11|         do Znoska.~- Teraz mów - rzekła - gdzieś to się tak podrapał? -
15   2,  12|             Nic się nie stanie - rzekła - ani się Doman, ani żaden
16   2,  12|       niego.~- Idźże do ludzi! - rzekła - idź się wesel z drugimi!~-
17   2,  13|      trzęsąc głową.~- Hę? Dzik - rzekła - a tak! dzik kłem rozdarł
18   2,  13|           Kto to może wiedzieć - rzekła - albo to ja tam była, gdy
19   2,  14|         Pójdziesz!~- Nie! Nie! - rzekła Dziwa - zostanę...~Wizun
20   2,  14|          dziewczynę.~- Wróż mu - rzekła - ja cię zielem upoję, wróż
21   2,  15|        to dawno, mówiłam dawno - rzekła - tylko Sasi im radę dadzą.
22   2,  15|     głowie.~- Słuchaj ino mnie - rzekła - choć białogłową jestem,
23   2,  15|     stołb mi trzeba i do lochu - rzekła - gdzie oślepły Leszek siedzi,
24   2,  15|    Wrócisz natychmiast do ojca - rzekła. - Wyprosiłam wam swobodę
25   2,  15|         miodu.~- Jedź mi zaraz - rzekła - i miej rozum, bo go tu
26   2,  20|   pomyślała - a choćby uderzył - rzekła w duchu.~Chwyciła kubek
27   2,  21|        jej namarszczyła.~- Nie - rzekła - nie, pytałam się dziś
28   2,  21|         na siebie.~- Ja z wami - rzekła - aż do brzegu popłynę...
29   3,  25|      izby się wsunęła.~- A! a! - rzekła oswoiwszy oczy z mrokiem,
30   3,  25|       coś niewyraźnie.~- O! o! - rzekła w końcu - ja bym tu na Lednicy
31   3,  25|     bajkę o pięknej królewnie? - rzekła.~Dziewczę nie śmiejąc jeszcze
32   3,  25|          Kiedy muszę, to pójdę - rzekła - ale nie inaczej, aż mu
33   3,  26|          ja go tu przyprowadzę - rzekła. - Lasów pewnie lepiej nie
34   3,  26|       Tom was przecie znalazła - rzekła - a pora! Tam się ludzie
35   3,  26|     miłościwy panie, zdradziła - rzekła. - Niechaj ludzie znają,
36   3,  29|         Bywało i to... bywało! - rzekła Jaruha. - Popytajcie Wizuna.