Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |       sobie zadumał.~- Zda się to przecie, co ja wożę - mówił powoli
 2   1,  1  |        ale swoje mieniać. Wy mnie przecie znacie, nie pierwszy raz
 3   1,  1  |         języka waszego nie umie - przecie w nim trocha tamtej krwi
 4   1,  1  |         Choć im rozumu odmawiają, przecie duchy przez nie mówią i
 5   1,  2  |    przywoził i szpilki, i noże... przecie się nam nic nie stało...
 6   1,  2  |             Tak ci jest - rzekł - przecie jedni drugich nachodzą -
 7   1,  2  |     przywożonego - ciągnął Wisz - przecie dzieci uczymy kamień szanować,
 8   1,  2  |        kto wie, co w sobie noszą? Przecie naszą mowę rozumieją, w
 9   1,  3  |          rzekł po chwili - trzeba przecie, żeby naród miał głowę i
10   1,  4  |    starego, daleko... daleko...~- Przecie wy tam zajdziecie - mówił
11   1,  7  |           Czymś byśmy was przyjąć przecie radzi i pokazać, że my od
12   1,  7  |          tylko zębami. Nagnano go przecie ożogami do wrót i głowa
13   1,  8  |             słucham wszystkich... Przecie nogami mnie kopią, plują
14   1,  11 |         jakoś dziwnie, poznały ją przecie po pierzu, ale wróżyć nie
15   2,  14 |       gromad, co się rozumiały, a przecie nie znały i dziwiły sobie,
16   2,  15 |              Mówcie... Słucha się przecie wszystkiego, i kruków, gdy
17   2,  15 |           ze zwierzęty, ludzieśmy przecie jako wy.~- Jako ja? - rozśmiał
18   2,  16 |         się zakręciły w oczach.~- Przecie wezwani - ozwał się Mściwój -
19   2,  16 |    milczał. Starzy sądzili, że go przecie do rozumu i pomiarkowania
20   2,  18 | trwożliwie - ja u miłościwej pani przecie na dworze bywam i łaski
21   2,  19 |    odpoczywajcie. Na naszej ziemi przecie żadna chata przytułku żądającemu
22   2,  19 |       rybakami i z pospólstwem, a przecie czuli w nim wszyscy Boga,
23   2,  19 |      jeden miesiąc, ale dziesięć, przecie choćby głodem weźmiemy ich...~-
24   2,  20 |         słyszeć się dawały. Mirsz przecie na to nie zważał i siadał
25   3,  22 |           rozłożyło. Myszków było przecie pono najwięcej i najgłośniej
26   3,  22 |            Myszka z krwawą szyją. Przecie już dowód dał, że wodzić
27   3,  22 |       jako ja, gospody szukają... Przecie wybierać trzeba, bo nam
28   3,  22 |    Redarów i Ranów... czcimy i my przecie Rugiewida o siedmiu twarzach
29   3,  23 |          życiem darowano i jeńców przecie do dwóch kóp się zebrało.
30   3,  26 |     począć było, nie wiedziano, a przecie coś trzeba było poczynać.~
31   3,  26 |      swojego przyjmował u siebie, przecie go wszyscy szanujecie. A
32   3,  26 |  spierając się na kiju.~- Tom was przecie znalazła - rzekła - a pora!
33   3,  28 |          uwierzyć trudno, ale się przecie nic złego nie stało. Wracam
34   3,  29 |     rzeźwiła go wnet myśl, że się przecie pomszczono na dziczy, która
35   3,  30 |          każda stara baśń tak się przecie kończyć powinna.~
36   3,  Dop|   wyrosłym na mogiłach, który coś przecie ma w sobie z ciał i ducha