Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 |     miecza trzyma, męża nie chce, pana nie ma!~Rytgar kupy zbiera
 2   1,  5 |         Sam strój jego oznajmywał pana, oblicze więcej jeszcze.
 3   1,  5 |         stanąć u boku miłościwego pana.~- Nie! nie! - przerwała
 4   1,  6 |  zastosowaną do żądań miłościwego pana, którego się lękał, ale
 5   1,  6 |            by widzieć miłościwego pana... słyszał mruczenie i śmiech,
 6   1,  7 |      stara - pierzchnęli na widok pana, tylko dwaj rybacy jakąś
 7   1,  8 |          Na grodzie u miłościwego pana gotuje się uczta wielka
 8   1,  8 |        psy radośnie skomląc witać pana wybiegły. W chacie świeciło
 9   1,  8 |          byli skoczyć na pierwsze pana skinienie.~Stary, żadnej
10   2,  13|          głowę z wolna i wlepił w pana oczy.~Myszko nie spuszczał
11   2,  13|           czeladź prowadząc przed pana.~O tym stworzeniu, którego
12   2,  13|      ochotą wielką spełnić rozkaz pana i Znoska jak wielką żołądź
13   2,  13|        dworowi i przeklinając jej pana. Obiecywał sobie pomstę,
14   2,  14|           łódź wielka czekając na pana, za nim biegiem pędzili
15   2,  15|          do późna czuwali ludzie, pana miłościwego nie było. Biała
16   2,  15|   wszedłszy do świetlicy, zastała pana, któremu obmokłe suknie
17   2,  15|            Północ już przeszła, a pana miłościwego doczekać się
18   2,  21|            jak zdychający pies na pana swego, do nóg jej przypełznął,
19   3,  22|           czynić. Chciało się wam pana odmienić, próbujcie szczęścia...
20   3,  22|        szarpie. Dla onej swobody, pana nie znając, zwierzom dzikim
21   3,  24|           od ojca dziewczyny i od pana młodego.~W chacie zduna
22   3,  24|          gdy jej kosy rozplatano. Pana młodego nie było jeszcze,
23   3,  26|   oglądając, które rżało na widok pana. Patrzał, jak się do matek
24   3,  26|     jedziecie nowiną, czyście nam pana dali?~Ci westchnęli spoglądając
25   3,  26|           spoglądając po sobie.~- Pana dotąd nie mamy, swobody
26   3,  26|          razem okrzykiwali nowego pana.~Tymczasem oswobodzony syn
27   3,  26|      słowo i rozkaz nowo obranego pana. Wnet powołał do siebie
28   3,  26|          dziw dziwów wybór nowego pana, którego im wyrocznie naznaczyły.
29   3,  26|   nadbiegali kmiecie pozdrawiając pana i okrzykując. Przez nich
30   3,  27|     natychmiast niósł ten znak do pana.~Przez otwór zasuwany we
31   3,  27|           powlókł się pod dęby do pana i bijąc mu czołem oddał
32   3,  27|          życia, bo my, tutejszego pana dziedzice, jak zwierz dziki
33   3,  27|         poznali dzieci ostatniego pana i choć spełnili na nich,
34   3,  28| chybabyście poprosili miłościwego pana, żeby mnie do was na czas
35   3,  28|          Gdy inni się, zabawiając pana, zmęczyli, podkradał się
36   3,  30|    czarnych zaprzężony i czeka na pana, przewrócony do góry.~Przyszedł