Tom,  Rozdzial

 1   1,  5  |        zawsze to swoja krew... i Leszek...~Smerda potrząsł ramionami.~-
 2   2,  15 |           rzekła - gdzie oślepły Leszek siedzi, pójdziesz ze mną...
 3   2,  15 |   Usłyszawszy szelest niezwykły, Leszek głowę podniósł nieco; czoło
 4   2,  15 |           odkaszlnęła nieśmiało. Leszek usiadł jakby strwożony.~-
 5   2,  15 |      sługi, bez rozkazu naszego.~Leszek się zaśmiał szydersko i
 6   2,  15 |      więzień. ~Nie było rozkazu!~Leszek się śmiał, słomę zgniłą
 7   2,  15 |        niemu Brunhilda powoli, a Leszek, słysząc ten głos przybliżający
 8   2,  15 |        ludzie czekają na ciebie.~Leszek zdawał się uszom nie wierzyć,
 9   2,  15 |        podając mu napój i jadło.~Leszek zdawał się tak wygłodzony
10   2,  15 |     stało się bez niczyjej woli.~Leszek zdawał się tak głodem i
11   2,  15 |        niech sobie ręce podadzą.~Leszek milczał jeszcze.~- Powiesz
12   2,  15 |     powiedz im, co widziałeś, że Leszek uwolniony, że my zgody z
13   2,  16 |   wyglądano ich na próżno.~Ślepy Leszek jechał do ojca tak milczący
14   2,  16 |   ramionach czeladzi, ukazał się Leszek biedny. Stara matka pierwsza
15   2,  16 |        się strumieniem, płakał i Leszek, którego na ziemi na skórze
16   2,  16 |         wam powiem - odezwał się Leszek - ja nie wiem nic, bo jedną
17   2,  16 |        suchar spleśniały - mówił Leszek - a umrzeć nie mogłem. Nareszcie
18   2,  17 |           Dosłyszał tych wyrazów Leszek i matka siedząca przy nim,
19   2,  17 |   zawołał stary - ja sam pojadę. Leszek z matką i służbą do lasu
20   2,  17 |       człowiek jestem spokojny i Leszek też!~Miłosz na niego popatrzał.~-
21   2,  17 |     cieszyć się będę. Jam stary, Leszek oślepiony, my dożyć żywota
22   3,  22 |        ale cóż będzie? Mówią, że Leszek i Pepełek ciągną?~- Nie
23   3,  23 |        czele ich stali kneziowie Leszek i Pepełek, za rodziców zemsty
24   3,  27 |         zaświeciły oczy.~Byli to Leszek i Pepełek, dwaj synowie
25   3,  27 |          żona, przyszedł oślepły Leszek do ojca, nikt z rozwścieczonym
26   3,  27 |         piersią rozbitą... ślepy Leszek zakrwawiony... trup na trupie...
27   3,  28 |       długiej z Hengiem rozmowie Leszek starszy, który języka lackiego
28   3,  28 |        siebie i zaczęli go poić.~Leszek pierścień z palca zdjąwszy
29   3,  28 |          jakby głuptaszkiem był. Leszek, czego nie rozumieli, innym
30   3,  30 |         spokojnie - przelewał ją Leszek, Pepełek stary i młody...
31   3,  30 |        głowami. Środkiem jechali Leszek i Pepełek, dwaj bracia -
32   3,  Dop|          foremną.~Ten Przemysław Leszek zmiera znowu bezpotomny;
33   3,  Dop| Przebiegły młodzieniec, imieniem Leszek, w nocy drogę ponatykał
34   3,  Dop|     padać zaczęły, gdy tymczasem Leszek, który oprócz tego konia:
35   3,  Dop|  powszechnych doszedł do słupa. (Leszek miał jabłkowitego konia,
36   3,  Dop|       Opatrzności.~Piast, jak ów Leszek, co suknię kazał rozwieszać