Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |       że się jej nic złego nie stanie, że niewidzialna ręka zwierza
 2   1,  3 |    Sambor Złego ci się nic nie stanie.~- Szkoda mi was porzucić -
 3   1,  3 |  wrócicie, gdy nad Gopłem łuna stanie, trupy spłyną po jeziorze...
 4   1,  4 |     wodze, niechaj Dunaj lodem stanie. Przejdziemy go suchą nogą.
 5   1,  6 |      zawczasu, gdzie na nocleg stanie, bo dniem jednym do zagrody
 6   1,  6 |      rzekł - co ma być, to się stanie... Wiec zwołać potrzeba,
 7   1,  7 |         i starego obyczaju nie stanie - mówił Wisz z wolna - pójdziemy
 8   1,  7 |          Wasze słowo za rozkaz stanie - rzekł Doman - niech niosą
 9   1,  7 |    Gdzież my wiec zwołamy, boć stanie na tym, aby się zebrał,
10   1,  7 |        kogo woleć i kto z nami stanie: Godziłoby się wziąć klątwę
11   1,  7 |         ale w końcu i jego nie stanie. Przyszliśmy się spytać,
12   1,  7 |       za Łabą. Tym się nic nie stanie, ci wrócą z Niemcami i pomszczą
13   1,  8 |   walczyć będzie i do otwartej stanie bójki. Parobcy i synowie,
14   1,  9 |  bywało i tak będzie, póki nas stanie.~- Nauczymy my was wieców -
15   1,  9 |       ostatni mścić ją, dopóki stanie zabójców plemienia...~Śpiewy
16   1,  9 |       Wisz niech się pocieszy! Stanie się, czego on żądał, spełni
17   2,  12|   trzęsła głową. - Nic się nie stanie - rzekła - ani się Doman,
18   2,  12|      na zawsze... Jak mnie nie stanie, zemsty za mnie brać nie
19   2,  15|      od wiecu, z woli mirów, a stanie się nam co, będzie z tobą
20   2,  15|     ich wszystkich sprawa. Nie stanie nas tu, wygubią Leszków
21   2,  16|      mylicie się - dodał - nie stanie mnie, nie będzie i was!
22   2,  17|     dostał. Wiedział tylko, że stanie nie wzięto z chramu i na
23   2,  19|   obejmuje świat, a gdy się to stanie, bo idzie z potęgą wielką,
24   2,  19| Piastun - obcemu się u nas nie stanie nic, choćby wojna się rozpoczęła,
25   2,  19|     ochoczo młodszy i rzekł: - Stanie się po woli waszej...~I
26   2,  21|   dzieci moje! kto wie, co się stanie z nami, niechbyście się
27   2,  21|      dziesięciu na waszych stu stanie.~- Ale też ich stu nie przyjdzie
28   3,  22|    pewni, iż przeciwko nim nie stanie. Więc nim do koła szli,
29   3,  23|       sochy zaprzegnę, za wołu stanie, bo silny. Niech żywie,
30   3,  26|        bogów i wasza niech się stanie. Jakoście mnie wybrali,
31   3,  27|       synowie niepewni, co się stanie, dłońmi tylko cisnęli miecze,
32   3,  29|       piersi się dłonią bił.~- Stanie się, co się stanie, muszę
33   3,  29|      bił.~- Stanie się, co się stanie, muszę ją mieć! Krwią-m
34   3,  30|           takom rzekł, tak się stanie.~Ano jeszcze nie pora okopy
35   3,  30|       pierwszy:~- Niechaj więc stanie zgoda i mir między nami,