Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |        Wisz, który na kamieniu siadł, a na leżący naprzeciw drugi
 2   1,  2 |      dwu z izby. Wisz na ławie siadł i po jednemu odkładać począł,
 3   1,  3 |      granicę wołami czarnymi i siadł.~Jakiś półuśmieszek szyderski
 4   1,  3 | gospodarzowi, wrócił do izby i siadł znowu w swoim kącie, nim
 5   1,  3 |     wrócili do chaty. Na ławie siadł stary, kij między nogi wziąwszy,
 6   1,  3 |  Księżyc wschodził nad lasami. Siadł stary milcząc długo. Słowiki
 7   1,  3 |  spodziewał.~Sen go nie brał - siadł na kłodzie i przesiedział
 8   1,  4 |        zaczerpnąć wody.~Sambor siadł przy nim.~- Stary Słowanie -
 9   1,  4 |     nie ma... Smok w pieczarze siadł pod górą, co zobaczy, to
10   1,  6 |     który postawił na ławie, i siadł na niej sam, ociężały.~Chociaż
11   1,  6 |     uprzejmie. Niemiec chmurny siadł za stół, usta mu się otworzyć
12   1,  7 |        Miłosz się podźwignął i siadł, rękami trzeć począł twarz
13   1,  8 |       póki nie przyszedł i nie siadł ich słuchać, a miał ten
14   1,  8 |        obyczaju, Wisz na ławie siadł się rozzuwać, pytając o
15   2,  13|     drugi nie mówili nic; gość siadł w nogach na ławie.~Tymczasem
16   2,  13|      Myszko wyszedł i na konia siadł.~Na powrót weszła Jaruha
17   2,  13|         zły, mrucząc, na konia siadł i pociągnął dalej. Doman
18   2,  15|       z ławy, na której leżał, siadł, psy spędził z podsienia
19   2,  17|       musieli i stary na ziemi siadł. Nadciągający kmiecie wnet
20   2,  17|  miejsce zająć na ławie.~Kmieć siadł posłuszny, a choć czuł,
21   2,  18|    tylko pomruczawszy Chwostek siadł i ręką od ognia twarz sobie
22   2,  19|      zamknęli. Znużony Piastun siadł w przedsieni i spoczywał.~
23   2,  20|     było dnia, ażeby Mirsz nie siadł i coś nie robił. Oprócz
24   2,  20|     miał bardzo wprawną, a gdy siadł na miękkiej glinie patykiem
25   2,  20|      mu stary, czego chciał, i siadł znowu, a po chwili wyniósł
26   2,  20|        rzekł i głową skinąwszy siadł w pniu swoim. Szedł tedy
27   2,  20|    będzie sucho. Doman został. Siadł nad jeziorem i dumał. Mila
28   2,  21|       więcej!~Kneź nie słucha, siadł na ławie i pije. Łuki naciągają.
29   3,  22|       w rękę wziąwszy na konia siadł. Śmiały mu się oczy i drgały
30   3,  25|       więc nagotowawszy strawy siadł czekać, ażeby sam z tego
31   3,  25|     kotka burego się odmienił, siadł i czatuje.~Myszce jeść się
32   3,  26|       przeciwiąc się, na konia siadł i jechali. Na pół drogi
33   3,  27|      Gęślarzowi zadrżały nogi, siadł na kamieniu we wrotach.
34   3,  28|  pilnować polecił - sam na koń siadł, dawszy Niemcowi drugiego,
35   3,  29|      potykano i wielu zginęło.~Siadł więc na kamieniu pod chatą