Tom,  Rozdzial

 1   1,  8 |         lasów, był dwór i zagroda Piastuna, którego też i Piastem przez
 2   1,  8 |           zajrzał. I dlatego może Piastuna szanowano a radzono się,
 3   1,  8 | najzamożniejszych. Szli z dala do Piastuna ludzie, a gdy go doma nie
 4   1,  8 |   powiedzieć.~Poszanowanie to dla Piastuna, który choć w pobliżu grodu
 5   1,  8 |       patrzał po izbie. Pozdrowił Piastuna i nic nie mówiąc, przysiadł
 6   2,  18|        wstąpiło weń. Popatrzał na Piastuna, który z niego nie spuszczał
 7   2,  19|    zagrody, popatrzali na nią, na Piastuna i szeptali naradzając się
 8   3,  22|           lasów, upatrywano tylko Piastuna próżno.~- Ten by się nam
 9   3,  22|        przybyli mocno nalegali na Piastuna, aby z nimi nazajutrz na
10   3,  22|         Szyja podjechał pod chatę Piastuna jak noc chmurny.~- Pozdrawiam
11   3,  23|      stawali często przed zagrodą Piastuna, żądając od niego rady,
12   3,  26|          obcych ludzi, a ci, co u Piastuna byli na postrzyżynach, poznali
13   3,  26|          na koń siadłszy do chaty Piastuna jechali.~Stary właśnie we
14   3,  26|     jechać do grodu. A że czeladź Piastuna już się o brzasku do roboty
15   3,  26|           Ten nam kneziem będzie! Piastuna wybieramy!~Ucichło chwilę,
16   3,  26|   buchnęło ze stron wszystkich: - Piastuna obieramy!~- Kneziem Piastun.
17   3,  26|         co tchu, nie tracąc z oka Piastuna, i udało się im tylko syna,
18   3,  26|   grodzisku, gdy się o zniknięciu Piastuna dowiedzieli - lecz, jak
19   3,  26|          jeden, drugi i trzeci, a Piastuna nie było. Powracali z pogoni
20   3,  26|          starucha się uparła iść, Piastuna szukać, a że tak pewną siebie
21   3,  26|          z liści posłaniu ujrzeli Piastuna, który z łyka wiązał proste
22   3,  26|          nocy dopiero w zagrodzie Piastuna stanęli, skąd Sobek sam
23   3,  26|           raz okrzyknięto kneziem Piastuna, Ścibor mu rzekł kłaniając
24   3,  26|      poszła po świecie białym, że Piastuna obrano, nie pospieszyli
25   3,  27|                 ROZDZIAŁ 27~Wybór Piastuna w dni kilka po całej rozszedł
26   3,  27|    pierwszych dni, gdy po obiorze Piastuna Leszkowie się niepokoić
27   3,  28|      zagrodach, znał je dobrze, u Piastuna też bywał; wyprosił u czeladzi,
28   3,  28|     myślał, dodał nawet, że wybór Piastuna przyjął jako inni, chociaż
29   3,  28|         mówiąc Niemcowi i pobiegł Piastuna się radzić, co miał czynić.
30   3,  28|          najprędzej dostać się do Piastuna i swojej gromady.~Ze wszystkich
31   3,  28|    Leszków drużyna zebranej przez Piastuna sile równać się nie mogła,
32   3,  29|         cicho stali jeszcze.~Obok Piastuna sześciu wojewodów, starców
33   3,  29|     pierwszym, Poraj i Nagi około Piastuna zostali w pośrodku. Gromady
34   3,  29|         biały ptak unosił się nad Piastuna głową, a czarne kruki nad
35   3,  30|  zbliżając się z poszanowaniem do Piastuna.~Ten ujrzawszy ich powstał