Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |        zarumienione chmury jak dziewczęta, które się ze snu zerwały
 2   1,  2 |      dał swobodę, niewiastki i dziewczęta tłumnie wpadły do izby.
 3   1,  2 |        strachem i ciekawością, dziewczęta, jak woda na jeziorze, to
 4   1,  4 | parobcy szli wypędzać stada... dziewczęta czerpały wodę u studni.
 5   1,  6 |  niewieściej. Jak ptaki nuciły dziewczęta, całą młodość prześpiewując...
 6   1,  7 |       po dworze się rozlegały, dziewczęta na płoty wlazłszy zachęcały
 7   1,  9 |      Zobaczywszy go przed sobą dziewczęta wstały. Zatrzymał się przed
 8   1,  11|   głową i jakby przedrzeźniała dziewczęta, ciągle coś dziewczynie
 9   1,  11|        ale wróżyć nie chciała. Dziewczęta siedziały zamyślone. Żywia
10   1,  11|      dokoła rzucając zobaczyła dziewczęta. Podniosła ręce z kijem
11   1,  11|        ty nie idź na Kupałę...~Dziewczęta z na pół oszalałej staruszki
12   1,  11|     lasu Znosek. Na widok jego dziewczęta się przestraszone porwały,
13   1,  11|   ziele.~Widząc pokaleczonego, dziewczęta zamiast uciekać przyzostały,
14   1,  11|   dobrej woli w las nie idzie.~Dziewczęta, zaledwie posłyszały o kneziu,
15   2,  12|        błoni klaskając w ręce. Dziewczęta trzymały się gromadą, kupkami
16   2,  12|   śmiech i wołanie zagrzewały, dziewczęta przybiegały do nich i rwały
17   2,  12|     cicho, z ukosa patrzeli na dziewczęta i wybierali oczyma. Szał
18   2,  12|      las, porywając gwałtownie dziewczęta. Zwano też te szały "stadem".
19   2,  12|     skoki i zawodząc pierwsza, dziewczęta biegły za nią posłuszne.~
20   2,  12|      bo parobcy rzucali się na dziewczęta, a wśród tego szału, zamętu
21   2,  12|  drzewami szeptały pary młode; dziewczęta szły sznurami, wiodąc się
22   2,  12|     mogę lubczyku dać, aby cię dziewczęta kochały... ino mi rękę daj,
23   2,  14|   słupy drewniane, strojne jak dziewczęta w rąbki, zęby, w pasy, jedne
24   2,  14|    niechęć się rozbiła o nią i dziewczęta z poszanowaniem patrzeć
25   2,  14|     samo, gdy uczuły wszystkie dziewczęta w niej tę jakąś wyższość,
26   2,  14|        ale na pilnujące Znicza dziewczęta. Długo je oczyma przechodził,
27   2,  14|      zasłona kontyny spadła, a dziewczęta drugą stroną Dziwę wynosiły
28   2,  19|        sąsiedniego niewiasty i dziewczęta ozwały się chórem z pieśnią
29   3,  24|        dopalał jasno i wesoło.~Dziewczęta koło dzieży stały i sypały
30   3,  24|   wkrótce nie stało, chłopcy i dziewczęta koło wiedli w podwórku,
31   3,  24|     tobą tak uczepić której... Dziewczęta, dziewczęta, uciekajcie
32   3,  24|  uczepić której... Dziewczęta, dziewczęta, uciekajcie z drogi, chmiel
33   3,  24|      się ku drzwiom rzucili, a dziewczęta i niewiasty do komory -
34   3,  25|   Płynęły w wiankach zielonych dziewczęta, jak na wesele poubierane,
35   3,  25| kamieni. Wiedziała, że tamtędy dziewczęta przychodzić musiały po wodę.