Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |          co gadać będą, zda się to zawsze, ale udawaj, że ci ta mowa
 2   1,  1  |            spał pod dachem naszym, zawsze ma pod nim spocząć prawo.
 3   1,  3  |            obcego, a obcy dla nich zawsze był dobrym obłowem...~Gdy
 4   1,  5  |            aby szkodliwym nie był, zawsze to swoja krew... i Leszek...~
 5   1,  5  |        mówił pachołek - bo tak się zawsze u niego zaczyna, póki do
 6   1,  5  |           wieży nigdy nie zlatują. Zawsze tu są pogotowiu na trupa,
 7   1,  7  |         podwórze.~- Tak wasz kniaź zawsze? - spytał Wisz.~- . Ile
 8   1,  8  |         bić się... A stara swoboda zawsze się nam przypominała...
 9   1,  9  |         powinni być radzi...~- Jam zawsze gościom rad - odparł Wisz
10   1,  11 |              W wianku chodzić będę zawsze, zawsze... i w wianku, w
11   1,  11 |        wianku chodzić będę zawsze, zawsze... i w wianku, w zielonym
12   2,  12 |         się stać miało? To, co się zawsze na Kupałę dzieje. Kupała
13   2,  12 |         się z wami i pójdę stąd na zawsze... Jak mnie nie stanie,
14   2,  12 |           białym karmiła... bodajś zawsze pełną była i we czci u ludzi
15   2,  13 |        przepełznął do drzwi, które zawsze stały otworem.~Jaruha ranę
16   2,  15 |      wolność - mówiła kneźna. - Ja zawsze życzyłam tobie i bratu dobrze,
17   2,  17 |          domowy i znano go, że się zawsze płaszczyć był gotów, a wszystko,
18   2,  18 |            im należy, poszanowanie zawsze, a gdy pokój panuje, my
19   2,  19 |            jednak i głowy narodowi zawsze potrzeba; mają ich i inne
20   2,  20 |            to w drugim, paliło się zawsze, a u koła nie było dnia,
21   2,  20 |           jeden się skarżył, drugi zawsze toż samo lekarstwo podawał.
22   3,  22 |              a co mi po tym, kiedy zawsze pierwszej żal.~Wtem się
23   3,  24 |           oszalała...~- E! ona tak zawsze! - śmieli się inni - lubi
24   3,  25 | poobwiązywał mu rany. Przy chramie zawsze dla chorych ziela wszelkiego
25   3,  25 |            teracie, u was jest ich zawsze dosyć! E? wszakże to ciebie
26   3,  26 |            po lasach za Piastunem, zawsze nadaremnie. Młodego tylko
27   3,  28 |           siodła. Niemiec człowiek zawsze przezorny, swój sznur mocny
28   3,  30 |        ofiarą, domy, dwory i chaty zawsze "na głowy" zakładano. Komu
29   3,  30 |        niekiedy, po której tęsknił zawsze. Gdy wreszcie dach stanął
30   3,  30 |           jego i prostota obyczaju zawsze jemu i potomstwu przypominała,
31   3,  30 |           doń wyciągnął, bo kochał zawsze wychowańca i radował mu
32   3,  Dop|      embriologia narodu pozostanie zawsze tylko prawdopodobieństwem
33   3,  Dop|            narodowym organizmie są zawsze upadkiem i osłabieniem,
34   3,  Dop|      powietrznej postaci na ziemię zawsze ją umniejsza i odbiera jej