Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |     wierzchołka na drugi. Stary po drodze podnosił głowę ku barciom,
 2   1,  3 |           to, szkoda, żeśmy ich po drodze nie spotkali. Byłoby się
 3   1,  4 |          Tu każdy ułamawszy wić po drodze, rzucił ją wymijając. Hengo
 4   1,  4 |             Dunaj biały... stał na drodze... z wzdętą wodą... Lody
 5   1,  5 |             A kogożeś to pojmał na drodze? - zawołał głos gruby i
 6   1,  8 |           z kobiałką na plecach na drodze do lasu i barci. Wstrzymali
 7   1,  8 |       barci. Wstrzymali więc go na drodze, Wisz z konia zsiadł i pozdrowił.~-
 8   1,  8 |        powlókł się ku zagrodzie. W drodze po kilkakroć stanął i zadumał
 9   1,  8 |         przybywał. Jego też już na drodze doszła była wieść o tym,
10   1,  8 |        była wieść o tym, co się na drodze u Gopła przysposabiało,
11   1,  9 |           za nim lecąc ujadały.~Po drodze Ludek z bratem spotykali
12   1,  10|        musiał pomijać dąb stary na drodze stojący, na pół spróchniały
13   2,  12|            przyniósł. Wianek jej w drodze ze skroni spadł, odzież
14   2,  15|            dzień wejdzie, będzie w drodze, ale czasu dużo spłynie,
15   2,  15|          miało i podtrzymywać go w drodze. Obdarowała Brunhilda synowca
16   2,  16|      jechał do ojca tak milczący w drodze, jak był na zamku; obawiał
17   2,  16|         powoli szli ku niemu. Co w drodze uradzili między sobą i jak
18   2,  17|       ostatnim ze swojego rodu. Po drodze Żuła gnając spotkał w lesie
19   2,  17|            miał, dopóki drugiej na drodze nie dopadł stadniny, aby
20   2,  19|    zwierząt ją dopełniały.~Znać po drodze, od wrót grodu jadąc, mieli
21   2,  20|            czółna i popłynął, a po drodze myślał:~Stary zna, co robić
22   3,  22|            swoich jadąc, stanął po drodze u Piastunowego dworka, chcąc
23   3,  22|          powrócą. Spotykano się po drodze milcząc i nieufnie oczyma
24   3,  23|            dziećmi pozabieranymi w drodze. Nie opodal od obozu ich
25   3,  23|    uchodzili w zarośla i ginęli po drodze, inni na ziemi leżąc o darowanie
26   3,  23|            jeszcze część wybito po drodze.~Z północy skończyło się
27   3,  23|  wszystkiego, najeźdźcy, łupiąc po drodze, wieźli z sobą nawet beczki
28   3,  24|         gdy tak jechał i stanął po drodze przed Wiszów zagrodą, ścisnęło
29   3,  24| Zmierzchało już, gdy zatętniało na drodze i - płaszcząc w dłonie druhny
30   3,  24|            Pochwycono go gdzieś na drodze, a Niemcy ślepych tych pieśniarzy
31   3,  25|        pozna mnie...~Stoi, stoi na drodze, jedzie król na koniku...
32   3,  26|           sąsiednich i chat jak po drodze już witały króla - bartnika,
33   3,  28|           przypatrywać bacznie, po drodze nie spuścił go z oka ni
34   3,  30|          orszak okazały Leszków na drodze od lasu się ukazał. Nieśli