Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |           snach szeptały jej o tym, o czym nikt: ani ojciec, ani matka,
 2   1,  3  |               wiedzieć powinniście, z czym my jedziemy... Należy kneziowi
 3   1,  4  |         Śpiewaj, śpiewaku, dalej!~- O czym wam śpiewać? - mruczał jakby
 4   1,  4  |              starej nie rozumiecie. O czym śpiewać? O praojcach znad
 5   1,  6  |              usta otworzył.~- Wiem, z czym cię tu posłano - odezwał
 6   1,  8  |             nieprawdaż? Nawet wiem, z czym przychodzi i co mu gębę
 7   1,  11 |              z niego pas, aby mu było czym obwiązać głowę. Podała go
 8   2,  12 |           wszystko żywe i martwe... z czym się żyło, co kochało...~
 9   2,  14 |             padają i duchy bronić się czym mają... Nie szukajcie, kneziu,
10   2,  15 |               Hadon szeptać począł, o czym tego dnia między ludźmi
11   2,  15 |             przychodzą - zobaczymy, z czym idą. Wstał z ławy, na której
12   2,  19 |           pełne były i zasobne, ale o czym potem przebyć zimę? Piastun
13   2,  19 |        naszego żywota i swobody...~Za czym ściskali się wszyscy, a
14   2,  19 |           wodą ze źródła pokropił. Po czym ująwszy nożyce przygotowane,
15   2,  19 |          dziękować i chciał obdarzyć, czym mógł, lecz powiedzieli mu,
16   2,  20 |               dla umarłych.~Było bo w czym wybierać, począwszy od takiego,
17   2,  20 |        miłować. Powypędzam wszystkie. Czym nie młoda? Czym nie hoża?
18   2,  20 |            wszystkie. Czym nie młoda? Czym nie hoża? Hej! na koniku
19   2,  21 |          kamieni od starych żarn nic, czym by mąkę przysposobić można.~
20   3,  22 |                  nazajutrz wszyscy, z czym kto ma, tu nad Gopło, a
21   3,  23 |             odzieże, miecze. Było się czym obdzielać i w czym wybierać,
22   3,  23 |           Było się czym obdzielać i w czym wybierać, bo łupieski żołnierz
23   3,  26 |             strzechą, ale was uraczyć czym nie bardzo będę miał. W
24   3,  26 |               stanice i przywodzi.~Za czym wołać zaczęto z okrzykami
25   3,  26 |           owszem żądano prawie, mając czym napastnika osaczyć i zwalczyć.
26   3,  28 |            gotów był się napić i lada czym pokarmić.~Tak samo, gdy
27   3,  28 |             obóz nazad ku lasom, przy czym tak się pokierował Dobek,
28   3,  29 |             Znano go, że gdy się przy czym uparł, a rzekł, iż tak być
29   3,  29 |             Noża bym nie miał u pasa, czym byście się wy bronili?~Zarumieniona
30   3,  30 |            ale z pokojem.~- Mówcie, z czym idziecie - rzekł kneź.~-
31   3,  30 |            progu zabito na ofiarę, po czym wszedł bezpiecznie kneź,
32   3,  30 |         przyznał się przyjacielowi, z czym przybywał.~- Starego - rzekł -
33   3,  Dop| nieprzyjaciele tak się przerazili, że czym prędzej za broń porwawszy,
34   3,  Dop|      Następują wybory nowego króla (w czym już znać jagiellońskiej