Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |        obracał głowę, gdy chłopak krzyknął. Druga strzała utkwiła mu
 2   1,  1 |  Ujrzawszy to chłopak uląkł się i krzyknął.~- Co ci to, Gerda? Czyś
 3   1,  3 |          tych ludzi spokojnych! - krzyknął śmiejąc się smerda - znamy...
 4   1,  3 |         mogę?~- Związać mu ręce - krzyknął smerda - ano, zobaczymy...~
 5   1,  3 |         Zrobię z tobą, co chcę! - krzyknął smerda.~Wisz chciał bronić
 6   1,  3 |         mnie w niewolę dajecie? - krzyknął.~- Co za niewola - przerwał
 7   1,  6 |          jeziora z tym ścierwem - krzyknął kneź - oczyścić podwórze!...
 8   1,  7 |       drzemiemy.~- Hej, Ścibor! - krzyknął Doman znak dając ręką -
 9   1,  9 |     bezcześcić.~- Bij a morduj! - krzyknął. Strzały poleciały z obu
10   1,  10|       zwierz.~- Spłoszyć go!... - krzyknął pierwszy. - Ślepia mu jeszcze
11   1,  10|           skórę zedrzeć z niego - krzyknął, zrywając się chłopak.~-
12   1,  11|      sobie pokrwawił. - Jaruho! - krzyknął z dala karzeł - ratuj mnie,
13   2,  13|        jeszcze śpiącym, gdy nagle krzyknął straszliwie, wołając ludzi.
14   2,  14|          Ty wróżbitko przeklęta - krzyknął - będziesz ty mi patrzała
15   2,  14|       osiec! Do lochu! Do jamy! - krzyknął Chwostek - nauczy się wróżyć
16   2,  15|          sroko!... a nie pytaj! - krzyknął kneź - abym nie mówił, bom
17   2,  15|     rozumu uczyć będziecie! wy? - krzyknął. - Wyście to mnie tu posadzili,
18   2,  15|           nawet na pytanie Chwost krzyknął do smerdy:~- Wiązać ich!
19   2,  15| skrwawiony pięść tylko podniósł i krzyknął:~- Zabraliście się z nami
20   2,  16|         kończy panowanie wasze! - krzyknął wreszcie ze śmiechem. -Wyście
21   2,  17|          i żal mu się go zrobiło. Krzyknął na ludzi. Zaczęli się zbiegać
22   2,  17|          Po cóżeś tu przyszedł? - krzyknął Myszko następując ostro
23   2,  18|          niej.~- Mów, co wiesz! - krzyknął.~- Wszystkom wam powiedziała -
24   2,  20|          strony. Doman spojrzał i krzyknął:~- Ogniste wici!~Nadbiegła
25   2,  21|        starszy smerda, popatrzał, krzyknął i kazał kłody odwalać a
26   2,  21|    wiciami. Chwostek się ruszył i krzyknął:~- Stos zapalić! Niech znają,
27   2,  21|        odzyskując życie, na ludzi krzyknął. Począł wydawać rozkazy.~
28   3,  22|        innym nie dam przewodzić - krzyknął rękę do góry podnosząc Myszko.~
29   3,  22|           spierając i krzycząc! - krzyknął Dobek gniewnie. -Rozbiegniemy
30   3,  23|         im przeciwko nam...~Dobek krzyknął porywczo: - Na gałąź z nim!~
31   3,  27|          z nimi trzymać niechcę - krzyknął gwałtownie - znać was nie
32   3,  27|        nocą przyszedł nad wrota i krzyknął starszyźnie, domagającej
33   3,  29|         stada!... Łado! Kolado! - krzyknął. - Idźcie na nich! następujcie!...