Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |          zwierz, z łąk pierzchały całe stada łosi i jeleni dobijając
 2   1,  2  |          go w świat pędzi. Narody całe płynęły nieraz kędyś ze
 3   1,  4  |          niż w zagrodzie za życie całe.~I żal mu było wszystkich,
 4   1,  4  |           ci, bracie, umierać, ja całe państwo zagarnę. Rzekł i
 5   1,  4  |     ślubowała, na raz oddam im je cale, niż o rękę bić się mają
 6   1,  5  |           tego siedzenia podwórze całe, wszystkie budowy, wały,
 7   1,  6  |            a do domów, póki głowy całe... Jam nie winien ich śmierci...~
 8   1,  7  |      dziewanny i cząbry. Niewiast cale widać nie było, bo się te
 9   1,  7  |           dworu za panem skoczyło całe psów stado, bo myśliwiec
10   1,  8  | nieustannych posyłkach spędzający całe życie. Obawiano się go na
11   1,  9  |            grube kłody paliły się całe, rubinowymi okrywając węglami.
12   1,  11 |            a w tejże chwili stado całe spadło nań dziobami chwytając
13   1,  11 |          przyjmowali! Popamiętasz całe życie...~Zaczęła się śmiać
14   2,  12 |       sznurami niewiasty w bieli, całe w wiankach i opaskach zielonych,
15   2,  19 |     rozdrożach, wśród ucieczki... Całe życie jego było cudowne.
16   2,  20 |            a tracił nad nimi dnie całe, gładził je a muskał, smarował,
17   2,  21 |           i matkę, mścijcie życie całe na tym plemieniu jaszczurczym.~
18   2,  21 |        czółen popłynął...~Jezioro całe od łun się paliło, a łódka
19   2,  21 |          Gdy się wdarto do wieży, całe obozowisko ozwało się wielkim
20   3,  22 |        siedzieli kupą przy sobie, całe też zgromadzenie mirami
21   3,  22 |           prowadzą... Bóstwo stoi całe złocone w koronie na głowie,
22   3,  23 |      którzy najbliżej ich leżeli, cale się niczego nie spodziewając,
23   3,  23 |     pobrane po dworach, pod lasem całe trzody stały w zasiekach,
24   3,  24 |    pożegnalny, zamykający w sobie całe dzieje młodości, żal po
25   3,  24 |        każdym uderzeniem.~Wzgórze całe, jak zajrzeć, przez wrogów
26   3,  26 |         starością drzewami, które całe wały nieprzebyte stanowiły,
27   3,  27 |      Miłosza, aby mu oznajmić, że całe wojsko u wrót stało, że
28   3,  28 |       gadkami i pieśniami bawiły.~Całe godziny i dnie schodziły
29   3,  28 |      Prawił mu, jak to po świecie cale inaczej niż u Polan było,
30   3,  28 |       prostaka trafił.~- Świat to cale u nas inny - prawił Hengo. -
31   3,  29 |          Polanie.~Niewolnika brać cale nie chciano, poczęła się
32   3,  Dop|       Gniezno wydziedzicza. Życie całe skupia się w tym mieście
33   3,  Dop|        nadaje im barwę, jaką mają całe jego dzieje.~Baśń u niego