Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |       siekierkę, którą do ręki wziął, lekko na grzbiet konia
 2   1,  2  |       miejsce wróciło. Niemiec wziął nieznacznie z ławy jeden
 3   1,  3  |   zadumany patrząc w ziemię. - Wziął się obyczaj taki. Patrzcie
 4   1,  4  |     wam spodoba lepiej.~I nutę wziął też inną, raźniejszą a ognistszą,
 5   1,  4  |   popioły Kraka zebrali, każdy wziął po garści ziemi, szli i
 6   1,  4  |      go bronił nadaremno.~Lech wziął po nim ziemię całą i sam
 7   1,  5  |       a Gerda na swojego konia wziął Sambora... Na przeciwnym
 8   1,  5  |   trwogi, z konia zlazł, cugle wziął w rękę i postępował spokojnie
 9   1,  6  |       na mnie... Życiam mu nie wziął... niech gnije w ciemnicy...~
10   1,  6  |   wnijścia się ukazał, stanął, wziął w boki i patrzał ponuro
11   1,  6  |     wiedząc, że język rozumie, wziął go za rękę i prawie gwałtem
12   1,  7  |    pozbawił mnie dzieci, gdyby wziął nawet życie... nie dbam
13   1,  8  |        piwa... Obrzydły karzeł wziął go, dziwnie popatrzał na
14   1,  9  |  bratem był, bym pomstę z wami wziął, siostrę mi dajcie - powtórzył
15   1,  10 |   napił się trochę i znowu się wziął do weselszej znajomej pieśni
16   2,  12 |    wrota i z lekka cugle konia wziął z jej ręki.~Z wolna poczęła
17   2,  13 |       go był kneź znać wysłał, wziął więc na bok Dużego.~- Ja
18   2,  15 |   nicheś sobie zdradną dziewkę wziął - do nich ślesz, z nimi
19   2,  17 | wiedział, dokąd się uda stary. Wziął z sobą Żułę, sam przodem
20   2,  19 |   Piastun. - Niemkinię za żonę wziął i po niemiecku zażywać nas
21   2,  20 |       Chcecie, bym u was misek wziął! - rzekł kmieć.~- Ja tego
22   2,  20 |    zerwał liści kilka z drzew, wziął je w usta, gryźć począł
23   2,  20 |          może bym ją sobie był wziął!~Jedli tedy a rozmawiali.
24   2,  20 |         póki by mnie sobie nie wziął.~Wzdychała jeszcze, gdy
25   3,  22 |        się dopiero swar i gwar wziął okrutny; losów nie chcieli
26   3,  22 |    Niemcy, czy aby swój za łeb wziął?~Gospodarz umilkł trochę,
27   3,  28 |        do obozu opowiedzieli - wziął ich jakiś starszy i do młodych
28   3,  28 |       mu wszędzie towarzyszyć.~Wziął z sobą różnych darów dosyć,
29   3,  28 |      zarzucił mu ją pod pachy. Wziął to sobie za żart Hengo,
30   3,  30 |           wykrzyknęły gromady.~Wziął tedy najstarszy z wojewodów
31   3,  Dop|       niedbale i nieostrożnie, wziął przed się zamysł więcej
32   3,  Dop|      przypomnienia mu ubóstwa, wziął z sobą swoje chodaki z kory