Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |       Naprzód - rzekł - tom ci ja niemal stawił żywe wioząc wam tu
 2   1,  6  |       podparty, potem wzgardliwie niemal dał Niemcowi odprawę.~Zaledwie
 3   1,  6  |        się opatrzył Hengo, gdy mu niemal wszystek jego towar rozebrany
 4   1,  7  |          gryźć i bić między sobą, niemal wszyscy się wymordowali.
 5   1,  7  |          tak płochliwy zrywał się niemal spod stóp jeźdźców... na
 6   1,  7  |   rozpostartymi gałęźmi osłaniały niemal przestrzeń całą. Poza nimi
 7   1,  7  | niekręcące się, proste spadały mu niemal do kolan. Brwi nawieszone
 8   1,  8  |      starzec na koniu, a czuł się niemal więcej krzepkim, niż gdy
 9   1,  8  |       Czeladzi było sporo, a i ta niemal do niej się liczyć mogła,
10   1,  8  |      człek prosty i od parobka go niemal we dnie pracy rozpoznać
11   1,  9  |       podparty tak, aby się żywym niemal mógł zdawać jeszcze. Najlepszą
12   1,  9  |          zawołamy...~Wtórowali mu niemal w każde słowo bliżej siedzący,
13   2,  12 |    puszczami, które naówczas całą niemal tę ziemię okrywały.~Od rana
14   2,  12 |       Stała z twarzą płomienistą, niemal krwawą, na koszuli widać
15   2,  13 |   uleczonym tak prędko, i poczęła niemal gwałtem nazad pędzić na
16   2,  14 |         posąg obwieszony był cały niemal sznurami bursztynu i kraśnych
17   2,  14 |         nie czyni skutku.~Każdego niemal dnie nadciągały łódkami
18   2,  15 |           z obu stron wszystko to niemal powiedziano, co na sercu
19   2,  15 |          z pewnym politowaniem, a niemal pogardą.~- Sameś sobie winien,
20   2,  16 |  przestraszonego z politowaniem i niemal z pogardą.~
21   2,  18 |     postaciach niewieścich, które niemal wszystkie strachem przejmowały,
22   2,  19 |          goście przybyli, wszyscy niemal starsi kmiecie, żupanowie,
23   2,  21 |           rozgniewała żona, oboje niemal skoczyli ku sobie, aż kneź
24   2,  21 |        lica im pobladły, zbielały niemal jak tych trupów, które niedawno
25   3,  23 |      strony dozwalał się podkraść niemal do samego obozowiska w dolinie.~
26   3,  24 |        młodego - prześpiewano tak niemal noc całą. Nocka była letnia,
27   3,  26 |           Starzec stał zamyślony, niemal smutny.~A gdy się doń cisnęli
28   3,  27 |           Chwostka.~Oglądając się niemal pogardliwie dokoła, zbliżać
29   3,  28 |         bo choć go ze wszystkiego niemal odarto, w łachmanach odzieży
30   3,  28 |        czas przeszedł do wieczora niemal, a w umowie stanęło, iż
31   3,  30 |          u wyjścia około ogródka, niemal cały ostrów przetrząsając,
32   3,  Dop|   pobłażającej krytyki. Szczegóły niemal jedne powtarzają się kilkakroć,