Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |       która tu nie była grząską ni głęboką, zanurzyły się po
 2   1,  1 |    zresztą nie miał ani ozdoby, ni broni. U nóg jego dwa psy
 3   1,  3 |      każe - i znać go nie chcę: ni jego, ani całego ich Leszków
 4   1,  4 |         wie; że umrzeć mu pora. Ni się weseli, ni smuci, że
 5   1,  4 |         mu pora. Ni się weseli, ni smuci, że swe królestwo
 6   1,  5 |      nędzy wynieść można? Złota ni srebra, ni żadnego kruszcu
 7   1,  5 |         można? Złota ni srebra, ni żadnego kruszcu nie mają,
 8   1,  7 |   wieków bywał - nowego miejsca ni szukać, ni znaleźć. Na Żmijowym
 9   1,  7 |       nowego miejsca ni szukać, ni znaleźć. Na Żmijowym uroczysku,
10   1,  7 |   ludzie wymrą, mnie już gorzej ni lepiej nie będzie. Kwiaty
11   1,  7 |         mną nie ma mowy, namowy ni rozmowy - on mój wróg, ja
12   1,  8 | pokazując po sobie ani strachu, ni zwątpienia, myślał, co ma
13   1,  9 |     miał stary; nie mówił łatwo ni wiele, ale co rzekł, to
14   1,  11|       cicho było znowu w lesie; ni psów, ni ludzi nie słychać.~
15   1,  11|         znowu w lesie; ni psów, ni ludzi nie słychać.~Żywia,
16   2,  12|   czuwał z dala, lecz ani razu, ni razu nawet okiem nań nie
17   2,  13|   Myszko szedł ku niemu powoli. Ni jedna, ni drugi nie mówili
18   2,  13|         niemu powoli. Ni jedna, ni drugi nie mówili nic; gość
19   2,  17|         tylko wyjąc. Nie został ni jeden, nie ocalała głowa
20   2,  17|   wierzę, nie chcę radzić z nim ni przy nim. Jeżeli stanice
21   2,  18|       zajść i spocząć można, bo ni mnie, ni miłości waszej
22   2,  18|      spocząć można, bo ni mnie, ni miłości waszej nie zna pono
23   2,  18|       mu w oczy nie powiedziała ni słowa.~Chwostek, nawykły
24   2,  19|         zdawało się ani dziwić, ni trwożyć dwu podróżnych.~
25   2,  21|     góra uspokoić się nie mogąc ni do gniazd trafić zajętych.
26   3,  26|        Nie było komu rozkazywać ni kogo słuchać, ni komu dowodzić
27   3,  26|     rozkazywać ni kogo słuchać, ni komu dowodzić a wrogów odpierać.~
28   3,  28|     drodze nie spuścił go z oka ni z ucha, postrzegał pilno,
29   3,  29|        południa, dzień jesienny ni skwarny, ani zimny, po chłodnej
30   3,  29|        go nikt nie widział doma ni za domem z założonymi rękami.
31   3,  30|     nikogo. Nikt też ich słowem ni ręką nie witał. Obejrzawszy
32   3,  30|       ludzi nie zaczepiani ręką ni słowem.~Piastun za nimi