Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |           ciemnych skierowało się naprzód ku koniom, potem ku niebu,
 2   1,  1 |       Starszy mężczyzna kłusował, naprzód konia pędząc skoro - chłopak,
 3   1,  1 |          nie odpowiadając. Na psy naprzód zakrzyczał groźno, aby szły
 4   1,  2 |    świecił i porywał oczy. Leżały naprzód igły długie do spinania
 5   1,  2 |           uśmiechać się począł.~- Naprzód - rzekł - tom ci ja niemal
 6   1,  3 |            a Wisz z wolna poszedł naprzód ku ognisku, potem od niego
 7   1,  3 |           spodziewał.~Jaga wyszła naprzód i pośpieszyła ku niemu.~-
 8   1,  4 |           wyszedł o kiju obejrzeć naprzód, jaki się dzień obiecywał.~
 9   1,  6 |           swoje. Hengo trwożliwie naprzód postąpił. Po chodzie, mowie,
10   1,  6 |         się zbliżył. Obejrzał się naprzód, czy ich kto z czeladzi
11   1,  7 |         rozłamali, i Doman starca naprzód posadził, sam stojąc przed
12   1,  7 |       sprzeciwią ludzie, więc już naprzód myślano, jak nieznacznie
13   1,  7 |      rozglądnąwszy się ostrożnie, naprzód skoczył i stał. Cicho przysiedli
14   2,  12|   targając, Sambor nareszcie gębę naprzód potrafił od chusty uwolnić,
15   2,  15|     opończę i Kaszuba zaprowadził naprzód z sobą do komory, gdzie
16   2,  16|           na dyle podłogi. Młodsi naprzód konać i umierać zaczęli
17   2,  17|           dano dowództwo, oni się naprzód wydzielili i na bok odeszli,
18   2,  19|   przedsieni i świetlicy, aby się naprzód chlebem rozłamać. Posadził
19   2,  19|    Myszkowie rzekli:~- Dajcie nam naprzód co złe obalić i z korzeniem
20   3,  22|           czując, cisnęli się też naprzód.~Ze krwi Leszków zeszło
21   3,  22|            z mieczami... Tamem ja naprzód szedł o wyrocznię pytać.~-
22   3,  23|        ogniska.~Dobek wysunął się naprzód rozpatrzeć, jak ognie leżały,
23   3,  24|           czyniono wielkie.~Doman naprzód, odziawszy się bogato i
24   3,  24|         Poszły zaprosiny urzędowe naprzód od dworu do dworu, z wieńcami
25   3,  27|   wchodząc i niknąc w głębi lasu. Naprzód się cisnął tłum gęsty, potem
26   3,  28| skrępowanego przyprowadzono, padł naprzód przed starym na kolana żaląc
27   3,  28|     krzywda działa, że go Pomorcy naprzód spokojnie powracającego
28   3,  28|           swobodnie - poczęło się naprzód długie, niezrozumiałe szwargotanie.
29   3,  28|      procy zdatnym było - Piastun naprzód zebrał u Gopła. Tu mnogi
30   3,  29|          Pomorcy też posunęli się naprzód z okrzykiem, którego rozeznać
31   3,  30|       najstarszy z wojewodów pług naprzód po kneziu, po nim drudzy
32   3,  30|         pochowali, a Doman pieszo naprzód udał się do chaty Wizuna.~