Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |       konie i sakwy?~- Znajdą się jutro razem ze mną przed kneziem -
 2   1,  3 |      Rozwiązać mu ręce - pojedzie jutro z nami, na grodzie się z
 3   1,  3 |            widzę jasno, czasem ja jutro odgadnę... Nie smuć się,
 4   1,  5 |       głodu, nakarmić i napoić... jutro rano przyprowadzicie go
 5   1,  5 |          było.~- Miłościwy pan aż jutro dopiero do siebie was przypuści -
 6   1,  5 |       krwawe... lepiej, że was na jutro odłożył... - Zbliżył się
 7   1,  6 |      Mściwój... pięć zagród. Baby jutro spędzić każę... i stada...~
 8   1,  7 |           coście słyszeli od nas, jutro znać dacie?~Kneź się rozśmiał,
 9   1,  8 |         wam oznajmić o tym. Dziś, jutro... każdej chwili tu być
10   1,  10|      rzekł - co jemu wczoraj, nam jutro. Gdy mówili, z dala już
11   1,  11|           poczęła.~- A na Kupałę! Jutro Kupały! ho! Ho!... Chłopcy
12   1,  11|           się w rękę.~- Pójdziesz jutro na Kupałę? - Pójdę - odezwała
13   2,  13|        niecierpliwie - Doman śpi. Jutro mu powiecie ode mnie, aby
14   2,  15|    Zamruczał coś tylko.~- Zwać mi jutro Hadona!~Chwycił się za głowę
15   2,  15|         rwąc je palcami. ~- Hadon jutro do Sasów, do waszych niech
16   2,  15|           wierzyć nie można.~- Na jutro wołać Hadona - powtórzył
17   2,  15|           go kneź - zbliż się tu, jutro ruszysz do dnia w drogę,
18   2,  15|            Na to się Sasi zdadzą. Jutro w drogę, Hadonie.~Chłopak
19   2,  15|        Brunhilda - przysięgam ci, jutro będziesz u starego ojca
20   2,  19|     abyście się u mnie zatrzymali jutro... Dzień to jedynego dziecka
21   2,  20|        ojca, groził jej ciągle.~- Jutro rano, gdy będzie odjeżdżał,
22   2,  21|          Nie, nie... ani godziny, jutro cała okolica zatętni, zaczną
23   2,  21|   Brunhilda - to zapowiedź wojny. Jutro może się ona rozpocznie.
24   2,  21|           o wieży pomyśleć czas i jutro.~Suche dwory i budynki chyżo
25   2,  21|     jeszcze... Dziś wy mocniejsi, jutro my być też możemy... Na
26   2,  21|            Bumir zadumał się.~- A jutro powiecie to nam! wszystkim
27   3,  26|          mu wczoraj nim zostanie, jutro go nie nękał.~Myślał trochę
28   3,  26|           inny, został wybrany.~- Jutro - zawołał Bolko - teraźniejszego
29   3,  26|  oznajmując, iż knezia znaleźli i jutro go przywiodą.~Milcząc przesiedział
30   3,  29|           nazwany będzie Kneźnem. Jutro pogrzebiemy ciała, aby nie
31   3,  30|     niemieccy Pepełków zmówią się jutro na nas, gdy lud rozpuścim,
32   3,  30| braterstwa, którego żądacie dziś, jutro nie zapragniecie panowania?~-