Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |       leżały. Hengo ujął z nich dwie i z taką siłą i zręcznością
 2   1,  2  | rozeznać było łatwo między nimi dwie hoże niewiastki gospodarza
 3   1,  2  |         niewiastki gospodarza i dwie córki jego, w zielonych
 4   1,  2  |       wiele od was bierzemy. We dwie garście się to zmieści.
 5   1,  5  |        słuchającej, ale zarazem dwie łzy perliste zbiegły po
 6   1,  6  |       młodsze wypatrzyć. Z tych dwie czy trzy, mimo wrzasku,
 7   1,  7  |         się pod pańskie nogi...~Dwie sroki chodziły, skacząc
 8   1,  9  |  przyzbie przed chatą siedziały dwie siostry, Dziwa i Żywia,
 9   1,  9  |     napytać...~Potrzęsła głową, dwie łzy popłynęły jej po twarzy,
10   1,  10 |       było płynącą krew - potem dwie pięści ludzkie schowały
11   1,  10 |      wysunęła się ponad skraje, dwie ręce obok niej oparły na
12   1,  10 |      powtarzać - dobry pan... a dwie te pieśni razem z sobą złożone
13   1,  11 |      ojców na biesiadę wieczną.~Dwie kobiałki stały na ziemi
14   1,  11 |     głową potrzęsła. ~- Rodzone dwie dłonie, siostrzyne... -
15   2,  14 |      wnętrzu budowy. Przy ogniu dwie białe postacie siedziały
16   2,  14 |       niej własne paliło życie. Dwie stróżki tego Znicza popatrzały
17   2,  14 |        drugimi oczyma upojonej. Dwie stróżki ją podtrzymywały,
18   2,  14 |        Tłum mu się rozstąpił na dwie strony; za nim co żywiej
19   2,  16 |      półżywy tylko i zostało mi dwie jamy, bym mógł płakać nimi.~
20   2,  17 |         jezioro widać było, gdy dwie kupy jezdnych spotkali.
21   2,  20 |         dawno, a miał ich razem dwie, po których już żadnej wziąć
22   2,  20 |         stróżki ognia świętego, dwie uśpione, trzecia czuwająca
23   2,  20 |     lasami gorzały łuny, jedna, dwie, dziesięć, na wsze strony.
24   2,  21 |        na dole wieczorną strawę dwie niewiasty Brunhildy na miskach
25   3,  26 |  podglądając.~W rogu, gdzie się dwie ściany wałów schodziły z
26   3,  27 |   niedźwiedź jego nieodstępny i dwie sroczki domowe skakały.
27   3,  27 |     latały popłoszone gołębie i dwie sroki skrzeczały.~Resztki
28   3,  28 |         się było obronne, bo je dwie rzeczki, spływające się
29   3,  29 |      ujrzeli z przestrachem, że dwie gromady już prawie kraj
30   3,  29 |  oszczepy piersi.~Cała dolina i dwie wzgórzów pochyłości okryte
31   3,  30 |      rozrzewniona i szczęśliwa. Dwie siostry rzuciły się sobie
32   3,  Dop|       córek Kraka widzimy tylko dwie występujące w podaniu, Libuszę