Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |      nożami i maczugami napadają. Ano wola twoja, nie moja...~
 2   1,  2 |           bogowie długo chowają - ano i do grobu to wziąć nie
 3   1,  3 |           jak wilkowi głodnemu... Ano, i na wilki ludzie sposoby
 4   1,  3 |          ręce - krzyknął smerda - ano, zobaczymy...~Gdy to mówił,
 5   1,  3 |    Pozdrowienie łaskawe - rzekł - ano, na tym nie koniec. Kiedy
 6   1,  3 |           ich wyżeniem i wydusim.~Ano - st! st!~Stary palce położył
 7   1,  3 |       wami! - powtórzyła Dziwa. - Ano, wy do nas wrócicie. - Kiedy? -
 8   1,  5 |          na wojaków, zdrowi byli, ano niebezpieczne wilki...~Smerdzie
 9   1,  7 |        Doman - niech niosą wici - ano, mówić mi dozwolicie. Kogo
10   1,  9 |           wiece śmiał zwoływać?~- Ano... ja! - rzekł Wisza spokojnie --
11   1,  10|       musi być - zawołał Boimir - ano... będzie! Kto przeczy?
12   1,  11|         ty dużo namorzył ludzi... ano! kto wie, żbik cię może
13   1,  11|         zawołała Jaruha - szkoda! Ano, powiedz ty mnie po prawdzie,
14   2,  12|          sobie chodzić chciała... Ano... wianek z wodą płynie...
15   2,  13|         zakłada. Dyszy jeszcze... ano, życia mało...~Myszko się
16   2,  13|         że mi koniec przyjdzie... ano, jeszcze żyję...~- A to
17   2,  13|     skarby na zamku. My to wiemy. Ano, omylą się, bo nas jest
18   2,  14| moglibyście czynić, co chcecie... ano, pioruny padają i duchy
19   2,  15|     zrobią nic nad wrzasku wiele. Ano plemię to zuchwałe raz przetrzebić
20   2,  15|      chcecie nas zakuć w niewolę. Ano - my ci się nie damy! Mówimy
21   2,  15|      Myszko. ~Co słuszna, dajemy, ano na niewolę niemiecką obrócić
22   2,  16|  potrzebujemy. Wojowaliśmy z nim, ano czas razem na wspólnego
23   2,  16|           w których stała żona.~- Ano mylicie się - dodał - nie
24   2,  17|         wołu! - wrzasnął Miłosz - ano wybierać trzeba, bo was
25   2,  21|    posadzicie drugiego kneziem.~- Ano, nie z waszych! - rzekł
26   2,  21|         ciągniemy was za szyję... ano, nie wyzywajcie wilka z
27   2,  21|       rzekł Myszko Krwawa Szyja - ano, zobaczym! ~Nocą, gdy się
28   3,  22|      kmieca krew nasza - mówili - ano za łeb by nas wzięli pewnie
29   3,  22|        zgody nie mogąc dopytać... Ano nam nie tyle końskich nóg,
30   3,  22|         głowy potrzeba... Więc... ano... po staremu... rzućmy
31   3,  28|       porządek i tu zaprowadzili, ano ich precz wyrzuciliście
32   3,  30|      takom rzekł, tak się stanie.~Ano jeszcze nie pora okopy sypać