Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |          zarostem pokrytą, białe zęby w ustach na pół podziwieniem
 2   1,  1  |          mną... Śpieszyć trzeba, żeby nas w tym nie zaskoczyli
 3   1,  1  |        im zagrodę, bo warczały i zęby szczerzyły patrząc na przybyszów
 4   1,  2  |          wyjdzie z domu dziewka, żeby jej do wiana nie dać kolców
 5   1,  3  |         chwili - trzeba przecie, żeby naród miał głowę i wodza -
 6   1,  3  |    obyczaj taki. Patrzcie tylko, żeby was kiedy kmiecie na postronkach
 7   1,  5  |        na trupa, a rzadki dzień, żeby go nie mieli. Ku wieczorowi
 8   1,  6  |         się na hać wysypała, nie żeby im dopomóc, lecz by młodsze
 9   1,  7  |         pytania wymruczeli przez zęby. Spojrzenia ich rzucane
10   1,  8  | Potemeśmy go puścili na jezioro, żeby się otrzeźwił, ale wody
11   1,  9  |         i proce, ale na pięści i zęby, chwytali się za barki i
12   1,  10 |    szeroko rozciętymi, w których zęby maleńkie widniały. Obejrzał
13   1,  10 |         mięsiste otworzył, białe zęby świeciły jak u żbika. Syczał
14   1,  10 |          paszczęki, której białe zęby nad czołem mu sterczały.
15   1,  10 |  Siedzieliby cicho. Dawno na nas zęby ostrzą. My ludzie od roli
16   1,  11 |     który ręką wciąż oko tulił i zęby ścinając syczał.~- Juści
17   2,  13 |         i marzyć. Niekiedy białe zęby jego ścięły się i zazgrzytały.
18   2,  13 |   zwracał pokazując jej pięści i zęby.~
19   2,  14 |     rzezanych u góry misternie w zęby i koła. Wrota też miały
20   2,  14 |          jak dziewczęta w rąbki, zęby, w pasy, jedne malowane
21   2,  15 |          Chwostek.~- Hej! Twarde zęby trzeba mieć, aby gród ukąsić -
22   2,  15 |         to jego zwyczajem. Białe zęby wyszczerzył, po wargach
23   2,  16 |      popatrzał na Chwostka. Temu zęby białe spod warg widać było,
24   2,  19 |     trosze dokoła je przycinała. Żeby się zaś te obrzynki włosów
25   3,  25 |          dodała prześpiewawszy - żeby was tu woda jej pod nogi
26   3,  25 |         chleb do żywota na stare zęby - rzekł chłopak.~- Tsyt!
27   3,  26 |      starucha, nie wierząc temu, żeby ludzi tylu w pogoń za nim
28   3,  28 |      czeladzi, co go prowadziła, żeby mu przed knezia pozwoliła
29   3,  28 |        począł błagać i zaklinać, żeby go przynajmniej na stołb
30   3,  28 |      poprosili miłościwego pana, żeby mnie do was na czas puścił
31   3,  Dop|      teraz pojmanych do Chagana, żeby się przed nim uniewinnić.