Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |       niech dobre duchy będą z wami.~Hengo się niezgrabnie pochylił.~-
 2   1,  3 |     Pójdzie z nami.~- Pojadę z wami po dobrej woli, miłościwy
 3   1,  3 |   ciężka to dola. Myślałem - z wami poczęło się życie i przy
 4   1,  3 |      tęskno będzie. - I nam za wami! - rzekła Jaga.~- Nam za
 5   1,  3 |          rzekła Jaga.~- Nam za wami! - powtórzyła Dziwa. - Ano,
 6   1,  4 |        spytał stary - a któż z wami, a wielu... czuję ludzi
 7   1,  7 |       u mnie, dalej ja ruszę z wami.~- Jak myślicie? Dokąd? -
 8   1,  9 |    ręce podając począł: - Ja z wami... ja wam bratem chcę być,
 9   1,  9 |       bratem był, bym pomstę z wami wziął, siostrę mi dajcie -
10   1,  9 |            Chcecie mnie mieć z wami i za wami? Stanę... ale
11   1,  9 |  Chcecie mnie mieć z wami i za wami? Stanę... ale ją muszę mieć,
12   2,  12|     ziemię - pożegnam ja się z wami i pójdę stąd na zawsze...
13   2,  13|           przerwał Myszko.~- Z wami - odparł krótko ranny i
14   2,  13|        kmiece i klątwa... ja z wami... a umrę ja, z wami bracia,
15   2,  13|      ja z wami... a umrę ja, z wami bracia, do ostatniego.~I
16   2,  15|      was podszczuwali, grozili wami. Co się stało, stało się
17   2,  16|       braci, gdybyśmy poszli z wami.~- Tak! Tak! - powtórzyli
18   2,  16|       starsi i młodsi. - Ani z wami, ani przeciwko wam!~Kneź
19   2,  17|          Ja... z zemstą, nie z wami! - ponuro odparł Miłosz. -
20   2,  17|       wojować z nim, ani iść z wami, ale jeśli się wam powiedzie,
21   2,  18|           niepokój pono między wami?...~Piastun popatrzał nań
22   2,  20|         Porwać się dać i żyć z wami nie mogłam. Dawno, w dzieciństwie,
23   2,  21|    zarzuciła na siebie.~- Ja z wami - rzekła - aż do brzegu
24   2,  21|      siędziecie na konie, ja z wami...~Po jednemu wzięła ich
25   2,  21|        począł - nie biję się z wami. Mówię wam tylko - nas Leszków
26   3,  26|      już nic, tylko:~- Pójdę z wami.~Jaruha siedząca na ziemi
27   3,  26| zgliszcza stałyby między mną a wami. Tam będzie gród mój i stolica
28   3,  27|     jestem i nad krajem, i nad wami. Przynajmniej rodowi własnemu
29   3,  27|        Ręka się podniosła.~- Z wami ani z nimi trzymać niechcę -
30   3,  28|      oczyma.~- A Niemiec, co z wami był? Co się z nim stało? -
31   3,  29|         Im tęskno wszystkim za wami...~Ciągle, słuchając, odwracało