Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |         za dolą swoją, która go w świat pędzi. Narody całe płynęły
 2   1,  3  |            że cały kraj ten, cały świat zarastała puszcza jedna,
 3   1,  4  |            zamilkną mogiły. Stary świat padnie w ciemności...~Mówił
 4   1,  4  |       młodości, aby dusza w drugi świat patrzała. Jam wszystkie
 5   1,  7  |           mam nic! Nic! Niech się świat spali, niech go morze pochłonie,
 6   1,  7  |       Kwiatów moich nie ma. Niech świat ginie!~Jęknął i głowę zanurzył
 7   1,  8  |   wyłupiono, puszczą, aby sobie w świat szedł. Kto wie, a może mu
 8   1,  9  | popatrzała na stojących, na biały świat szeroki i śmielszym krokiem
 9   1,  9  |        zniszczone poszło z nim na świat drugi. Aż do najdrobniejszych
10   1,  11 |         muszka igrała...~Cały ten świat, wody, lasy, ptaki, zwierzęta
11   2,  14 |       wynijść nigdy. Popatrzała w świat biały, na dzień biały, posłuchała
12   2,  14 |          i zdawało się jej, że na świat inny przeniesioną została
13   2,  16 |      wyrwać moje oczy, którymi na świat patrzałem, gdy żelazo mi
14   2,  17 |           się prowadzić kazał - w świat znowu.~Nikt nie wiedział,
15   2,  19 |     innego Boga, tylko jednego na świat cały - rzekł powoli gość -
16   2,  19 |       zwątpienia i niepokoju.~Ten świat w sobie zwarty nie pragnął
17   2,  19 |           jedna, co cały obejmuje świat, a gdy się to stanie, bo
18   2,  19 |     wybranego narodu przyszedł na świat i był synem boskim, a Bogiem
19   2,  19 |           swojego, aby nową wiarą świat odrodził, a życiem swym
20   2,  20 |          miał zażyłość i poza ten świat widział.~Przychodzili do
21   2,  20 |        wilkołakiem czy upiorem na świat powracał.~Uśpione towarzyszki
22   2,  21 |         ponuro, plunął z wieży na świat i poczuł też spuszczać się
23   3,  23 |         oglądać, jakby na nowo na świat się narodzili, szaleli z
24   3,  24 |            Po tym piwie chmielnym świat wydawał się jej dziwnie
25   3,  24 |         nóg upadam, spłakana... W świat idę, obcy mnie wiedzie,
26   3,  24 |    chmielu, jak ty psujesz głowy, świat był wczoraj czarny, dzisiaj
27   3,  27 |      biednemu kalece, dla którego świat cały był w jednym głosie
28   3,  28 |          że na prostaka trafił.~- Świat to cale u nas inny - prawił
29   3,  Dop|           dziecię po przyjściu na świat rośnie olbrzymio i sił nabywa
30   3,  Dop|       pieśnią i gęślą idące przez świat i życie do chana Awarów,
31   3,  Dop|           opanowała. Przyjście na świat dwóch synów, Lecha i Popiela,