Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |      zalegał boru ściany - gdy w dali, nad zaroślami, pokazał
 2   1,  4  |         się zdawał, gdy Sambor w dali głos ludzki posłyszał.~Nie
 3   1,  5  |       brzegów, inne przesuwały w dali.~Hengo i Sambor, podniósłszy
 4   1,  6  |        ziemi łuczywami. Stanął w dali, lecz właśnie kneź z ławy
 5   1,  7  |      środkiem płynął strumień. W dali, na podniosłym nieco brzegu,
 6   1,  7  |       kmieci na ucztę do siebie, dali im jakiegoś duru w napoju,
 7   1,  7  |    którymi puszcza ich okryła.~W dali już dym widać było. Na wzgórzu
 8   1,  9  |          brzegowi rzeki. Wiszowi dali im odejść, zostając przy
 9   1,  9  |         gotowy. Sąsiadom parobcy dali znać prosząc na chleb żałobny.~
10   2,  12 |          słońce zagaśnie.~Wtem z dali pokazało się dwoje dziewcząt
11   2,  12 |      Cisza nastawała ze dniem.~W dali słychać było ze śpiewami
12   2,  12 |    umarłej zawodzić poczęły.~A w dali słychać było, jak koń Domana,
13   2,  14 |      ciesząc się zniszczeniem. W dali piorun bił po piorunie;
14   2,  15 |   weźmiesz u pani - pokażesz, by dali wiarę. Stary wie, co on
15   2,  15 |         Ale nie na tośmy mu siłę dali, aby nam karki nią łamał.
16   2,  15 |         się.~Oczyma na stojąco w dali smerdę rzucał jakoś dziwnie.~
17   2,  15 |       czas i kmieciom żywym ujść dali z grodu. Smerdowie ich tuż
18   2,  18 |         była czarna, milcząca. W dali tylko pobłyskiwało jezioro
19   2,  20 |       zawołał - gdybyście też mi dali co zjeść a przenocować?~-
20   2,  21 |   zaborole.~Mrok wieczorny już w dali nic widzieć nie dawał, aż
21   2,  21 |         popłynęły po jeziorze. W dali nic już widać nie było,
22   3,  23 |       siebie za każdym szmerem w dali, zdradzając się krzykami.~
23   3,  23 |     wreszcie zza drzew ujrzeli w dali szeroko porozkładane, dogasające
24   3,  24 |       przepuszczono, gdy podarki dali. Doman wiele ich wiózł z
25   3,  24 | podpatrzy. Tumany jakieś widać w dali.~Popłoch padł na taneczników,
26   3,  24 |         dostał, zobaczył tuman w dali, usłyszał szczęk i wrzawę
27   3,  24 |       stały na stoku nad wodą. W dali już widać było drużynę Domana
28   3,  26 |         nowiną, czyście nam pana dali?~Ci westchnęli spoglądając
29   3,  26 |  skargami, bo się im już Pomorcy dali we znaki. Szukali oni najmożniejszych
30   3,  29 |     przewagą, w którą ufni~byli, dali hasło do okrzyków, które
31   3,  Dop|        ale o tym nikomu znać nie dali. Wyścigi naznaczone zostały