Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |     Gerda z głową zwieszoną, na rękach sparty, nad końmi czuwał.
 2   1,  2  |        jak obwarzanki, które na rękach noszono. Były większe i
 3   1,  2  |       na stole leżało, ważono w rękach kawały bursztynu, ujmowano
 4   1,  2  |      wodę w strumieniu, chleb w rękach.~Hengo słuchał milczący.~-
 5   1,  3  |        strzały.~Jadący za nim w rękach trzymali toporki, zbrojni
 6   1,  3  |     pokazała się Dziwa, która w rękach trzymając kosy, zadumana,
 7   1,  4  |    torby placek i położył go na rękach starego, który, powoli do
 8   1,  5  | obojętnie.~Niech tam na waszych rękach zostanie... u mnie dziś
 9   1,  6  |       rozebrany rozszedł się po rękach. Stał nic mówić nie śmiejąc,
10   1,  8  |         Nie rosły też one w ich rękach. Znano tę ubogą, starą chatę
11   1,  9  |         głębi synowie stali, na rękach podparci, łzy ocierając
12   1,  9  |         na koniach, z dzidami w rękach, poczęli szybko obiegać
13   1,  10 |   rozsiadła się rada, sparli na rękach i dumali - wielu brakło.
14   2,  12 |     smolne łuczywa dymiły w ich rękach, a ogień się jeszcze nie
15   2,  12 |  splotami, snopki ziół niosły w rękach, ale szły milczące, bez
16   2,  12 |       chusty uwolnić, zębami na rękach i piersi więzy porozrywał,
17   2,  14 |  zgarbiony człowiek, w drżących rękach wiosło trzymając. Nie mówiąc
18   2,  14 |          ja go nosiłem małym na rękach...~Zmarszczył się Wizun.~
19   2,  14 |       blada, osłabła, sparta na rękach, ledwie otrzeźwiona, drżąca
20   2,  15 |    siebie, w wychudłych białych rękach miął ją bezmyślnie.~- Chcę
21   2,  16 |     porwano Leszka z konia i na rękach poniesiono go, płacząc razem
22   2,  18 |         na zbója! Był w naszych rękach i uszedł. Lecz z głodu chyba
23   2,  20 |        kolce w uszach, kolce na rękach, wianek na głowie, a w oczach
24   2,  20 |       zamyślony jak noc, na obu rękach oparty, aż go oczyma obudzić
25   3,  22 |         Na koniu będąc, w moich rękach, nóż mi mój własny wychwyciła
26   3,  23 |        zabijano... Niewiasty na rękach trzymały martwe już dzieci,
27   3,  29 |     dźwignąć chcieli, sparci na rękach skostniałych, z nogami podniesionymi
28   3,  29 |   Gromady czeladzi z żagwiami w rękach obchodziły pobojowisko odzierając
29   3,  30 |         niosąc wszyscy kamyki w rękach, a przyszedłszy nad wodę,
30   3,  Dop|      żadnej broni, ale nieśli w rękach gęśle, zresztą zaś niczego