Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |       po dobrej woli, miłościwy panie - rzekł szybko Hengo - a
 2   1,  3 |   starym na kolana.~- Ej! ojcze panie, po cóż mnie w niewolę dajecie? -
 3   1,  5 |      Ludzi mamy mało, miłościwy panie... Sykał stary wąż, ale
 4   1,  5 |        kmieciami tak, miłościwy panie...~- Do czasu... - zawarczał
 5   1,  9 |    wołały płaczki - nie ma cię, panie... osierociłeś nas biednych...
 6   1,  9 |      nas biednych... Poszedłeś, panie, do ojców twoich, do duchów
 7   1,  9 |            Ojcze dobry... Wiszu panie, za krew twoją mścić się
 8   1,  10|     wszystkim panował... Kraku, panie a kneziu, wołali, chodź
 9   2,  13|       byś być chciał, miłościwy panie - poczęła. - Baba was wyratowała
10   2,  13|         mnie nim...~- Miłościwy panie - zawołała Jaruha - już
11   2,  14|       Uspokójcie się, miłościwy panie - rzekł - kto chce wróżby,
12   2,  14|     sługi ochłonął.~- Miłościwy panie - odezwał się smerda - burza
13   2,  15|         przychodzą.~- Miłościwy panie - rzekł Hadon z pokorą. -
14   2,  15|        i spać będą.~- Miłościwy panie - szeptał Hadon - pewnie
15   2,  15|         sobie winien, miłościwy panie - mówiła - trzeba mnie słuchać
16   2,  15|     ręką. - U ciebie, miłościwy panie, więcej siły w ręku niż
17   2,  16|        do nóg padł.~- Miłościwy panie - zawołał - stało się nieszczęście.
18   2,  17|      łzami wyjedzone.~- Kneziu, panie! - zawołał ręce łamiąc -
19   2,  18| Chwostka~- To Jaruha, miłościwy panie - rzekł. - Wiedźma jest,
20   2,  18|           Na Głubiem, miłościwy panie! nie ma po co jechać tam... -
21   2,  18|         Myszy siedzą, miłościwy panie, Myszy! - szepnęła Jaruha -
22   2,  18|  otwarła gospodyni.~- Miłościwy panie - odezwał się Piastun -
23   2,  18|            zawołał.~- Miłościwy panie - rzekł Piastun - jak miry
24   2,  19|          Raduje się i niepokoi, panie mój - odpowiedziała niewiasta -
25   2,  21|       Kneźna padła mu do nóg.~- Panie miłościwy! dzieci nazad
26   3,  24|        ty weselny, królu nasz i panie, niechaj choć do jutra trwa
27   3,  26|         A tom ja was, miłościwy panie, zdradziła - rzekła. - Niechaj
28   3,  26|       na spotkanie.~- Miłościwy panie - zawołał, ręce ku niemu
29   3,  28|        wyszedłem. Litujcie się, panie, nade mną!~Wysłuchawszy
30   3,  28|        Wziąłem u was, miłościwy panie, Niemca do naprawy mieczów