Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |     konie pojono. Tu stanąwszy, myślał pewnie, czy bród znajdzie,
 2   1,  1 |              Zwierz spłoszony - myślał podróżny. Naokół oprócz
 3   1,  2 |      naszyjniki z wisiadłami... myślał i liczył, czy tego będzie
 4   1,  3 |    pokłonił, chociaż ten mu nie myślał oddać powitania. Skłonił
 5   1,  4 |    pieśń się przerwała. Stanął, myślał, potem chłopcu dał znak
 6   1,  8 |       wyzywał wprzódy na słowa, myślał długo, ale gdy na ostatek
 7   1,  8 | oczekując, co on powie. Piastun myślał głowę spuszczoną trzymając
 8   1,  8 |         strachu, ni zwątpienia, myślał, co ma począć. Dwoje było
 9   1,  9 |         na nowo rozpoczynać nie myślał. Głosy ucichały powoli.
10   1,  10|  milczącą trzymał na kolanach i myślał...~- Spóźniłem się, spóźniłem -
11   1,  11|        się chciał zapierać, ani myślał taić, spuścił głowę i zgrzytał
12   2,  13|          Doman wszakże spać nie myślał, babę tylko namówiwszy,
13   2,  14|         odpowiadał stary długo, myślał.~- Zostań - rzekł w końcu -
14   2,  16|     mógł mieć odwagę, kto z nim myślał wojować. Popłoch się tedy
15   2,  16|         ognisty, ale Chwost nie myślał ani palić ciał, ani im sprawiać
16   2,  19|       wiarę też nową - spytał - myślał zaprowadzać?~- O tej my
17   2,  20|        tę był wprzódy spotkał - myślał patrząc na nią Doman - może
18   2,  20|         i popłynął, a po drodze myślał:~Stary zna, co robić trzeba,
19   2,  20|         duszy mu było weselej i myślał:~Hej, Wizunie stary, będzieli
20   3,  23| Kaszubów i Niemców nikt już nie myślał - utrzymywali nawet kmiecie,
21   3,  25|        mu wyczytać z twarzy, co myślał - a twarz miał jakby zamarzłą
22   3,  26|   zostanie, jutro go nie nękał.~Myślał trochę młodszy z gości.~-
23   3,  27|        zasmucała i rozjaśniała. Myślał o pomście za własne dzieci,
24   3,  28|         to zważano. Uciekać nie myślał w istocie, owszem, wciskał
25   3,  28|        i u Polan być miało, ale myślał, na co Niemiec tak nastawał
26   3,  28|     udał więc, iż i on podobnie myślał, dodał nawet, że wybór Piastuna
27   3,  28|      Dobek wcale naśladować nie myślał, stojąc i rozglądając się
28   3,  28|         się Dobek nie obawiał - myślał tylko, co z Niemcem zrobić.~
29   3,  30|        siebie - chodził długo a myślał, co ma począć, aby albo
30   3,  30|        więc Doman w milczeniu - myślał już tylko, jakby ją w tamtą