Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |            zza koszuli i trzy razy prędko raz po razu zatrąbił, do
 2   1,  4 |         się zdało, że deszcz lunie prędko, tak groźnie ciągnęły chmury,
 3   1,  6 |            z trupów, odzierali ich prędko z sukni, obrywali miecze
 4   1,  6 |       układli.~Majowa noc przeszła prędko, a nade dniem nadciągająca
 5   1,  7 |          je stratować. - Słowo się prędko rzecze, Domanie - zawołał
 6   2,  12|         nurt twój miota, ten żywot prędko prześni. Dwojaka twoja cnota,
 7   2,  13|     zamówiłam i ziela mam, co ranę prędko przygoją. Nie trzeba nic.~
 8   2,  13|           widzieć go uleczonym tak prędko, i poczęła niemal gwałtem
 9   2,  14|            się z miejsca i poszedł prędko, bijąc się w pośpiechu to
10   2,  18|          nic! Nie wiem nic!~Siadła prędko i ziele zaczęła przebierać
11   2,  20|           chuci, ale one wystygają prędko. Dopóty za tą tęsknić będziesz,
12   2,  20| powracającego zadziwił się, że tak prędko nazad przybywał. Doman wysiadł
13   2,  20|         Chwyciła kubek nagotowany, prędko weń miodu nalała i sama
14   2,  21|           tyle potrzeba, a odsiecz prędko nadążyć nie mogła.~Reszta
15   3,  22|            posiłki, wtargną z nimi prędko, bo ich długo prosić nie
16   3,  22|       nosiłem wprzódy... Zgody nam prędko potrzeba i jedności... Zwędrowałem
17   3,  23|         oczyma nań łypnąwszy głowę prędko za plecy towarzysza ukryć
18   3,  24|           się, zmieszało, pobiegło prędko kubek piwa podać starej.~
19   3,  25|       brakło.~Wizun sam rzucił się prędko ku wodzie - wszedł w nią
20   3,  25|   posłuszna, przystąpiła do ręki i prędko świeże liście babki przyłożywszy,
21   3,  25|           nieśmiałe, zaparło drzwi prędko i uciekło.~Jaruha od owego
22   3,  25|           leżących na ziemi bardzo prędko i zręcznie składać je i
23   3,  25|        trawa byle z ziemi wylazła, prędko rośnie... Nie darmo tu dola
24   3,  25|          ku trawom i przebierać je prędko zaczęła, a stara widziała
25   3,  25|          sobie na twarz zaciągnęła prędko. Tym się zdradziła. Patrzy
26   3,  25|            to słówko Jaruha wstała prędko, zanuciła i poszła. Wiedziała,
27   3,  26|      Ludzie się zabrali i do domów prędko rozbiegli.~Niebezpieczeństwo
28   3,  26|           był od żadnego.~- Jeżeli prędko go nie obierzecie - dodał -
29   3,  30|              Przyjdą i oni - rzekł prędko Bumir.~- Niech przyjdą swobodnie -