Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |     wzgórzu... coś bielało nie opodal. Pod dębem leżał kamień
 2   1,  3 |     ale... toć też gdzieś, nie opodal kneź wasz siedzi... Gdyby
 3   1,  3 |      wiadra wody napił. Tu nie opodal rozwiązany siedział Hengo,
 4   1,  3 |      kolej, Sambor.~Stara Jaga opodal stojąca ręce załamała, bo
 5   1,  4 |      mnie niech zostaje...~Nie opodal siedzący Hengo, gdy o Rytgarze
 6   1,  5 |     przed nim się odkryła. Nie opodal już widać było jezioro wielkie,
 7   1,  7 |        Żmijowym uroczysku, nie opodal od dębu świętego i zdroju,
 8   1,  8 |                 ROZDZIAŁ 8~Nie opodal od brzegów jeziora Gopła,
 9   1,  8 |        znać, że około roli nie opodal dworu coś miał do czynienia.~
10   1,  9 | targnął się i swoich, co stali opodal, zaczął bezcześcić.~- Bij
11   1,  9 |         Pokładli się tylko nie opodal od wrót obozem z końmi i
12   1,  9 |      odszedł. Konie jego stały opodal nieco ku zgliszczowi, milczący
13   1,  10|       źródełko sączące się nie opodal służyło chorym do obmycia
14   1,  10| starszych, co głosy zabierali.~Opodal od horodyszcza czeladź stała
15   1,  11|       wianuszek.~Siedziały nie opodal od zagrody, były więc bezpieczne.
16   2,  14|       im dały wieki, jedne nie opodal od drugich, w odstępach
17   2,  17|        zabawiając powieściami. Opodal nieco odpoczywał znużony
18   2,  17|        kamieniu miejsce zajął. Opodal nieco i Bumir z małą gromadką
19   2,  18|       cicho - kneź tu stoi nie opodal, żebyście mu jakim czarem
20   2,  18|         Jesteśmy - rzeki - nie opodal od zagrody ubogiego kmiecia
21   2,  19|     przysięgali. I usunęli się opodal trochę, aby naradzie starszyzny
22   2,  20|       uchyliła oponę i wyszła.~Opodal, za dwoma typami malowanymi
23   3,  23|  wysłani z tym, że Niemców nie opodal już słychać było - podpełznąwszy
24   3,  23|    pozabieranymi w drodze. Nie opodal od obozu ich widać było
25   3,  23|       w sercu się im gotowało. Opodal trochę stali Kaszubowie
26   3,  23|        najezdnika.~Konie jazdy opodal nieco się pasły na łące.
27   3,  23|   dokuczał, położyli się nieco opodal, drew przyrzuciwszy, aby
28   3,  28|    Dobek umocował, a sam nieco opodal spokojnie się położył na
29   3,  30|    właśnie od miejsca tego nie opodal stały ukryte łodzie; przystąpiwszy