Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |        Ha! po świecie się tak człek włóczy, ciekaw zobaczyć,
 2   1,  2 |       nie dozwolicie? Jam już człek niemłody, mnie też ani się
 3   1,  3 |    czyni, co chce... To srogi człek - jemu się w paszczę dostać,
 4   1,  3 |      Łaby jestem, przekupień, człek spokojny, nieobcy... - rzekł,
 5   1,  3 |     poprowadzić...~- Spokojny człek - odezwał się Wisz powoli -
 6   1,  4 |  porastał... Stary, zgarbiony człek, z kijem białym, około kamienia
 7   1,  5 |      się koni stado i zbrojny człek go pilnował, z rogiem u
 8   1,  7 |     Piasta - na naradę, ubogi człek, ale mądry... milczy, ale
 9   1,  7 |      na zamku pobudzi. Biedny człek!... biedny!~Chcieli mimo
10   1,  8 | sprzeczać i sporzyć.~Mały ten człek między bogatymi kmieciami
11   1,  8 |     postanowił. Nosił się jak człek prosty i od parobka go niemal
12   1,  10|   duch, ino zwierz! Albo żywy człek zaklęty...~- Duchy się tak
13   1,  10| święty... co by tam w dziurze człek miał robić...~- To zwierz.~-
14   2,  13|      mógł, nie zaspię doma... Człek najprędzej wydobrzeje, gdy
15   2,  14|        Wtem z gromady wyszedł człek podżyły, ubrany dostatnio,
16   2,  18|  kilka kroków - rzekł - ubogi człek gościnny, nikogo o imię
17   2,  19|  życie jego naśladują.~Prosty człek pojął wiele z tych rzeczy,
18   2,  20|      rodziny był Mirsz stary. Człek był tak zamożny jak niejeden
19   2,  20|      nań zaraz widać było, że człek nie prosty był.~Gdy przy
20   2,  20|      Od pieca ukazał się syn, człek już niemłody. Ruchem rąk,
21   2,  20|        bo bez niej nie wyżyje człek.~- Mój ojcze - odparł Doman -
22   3,  22|   niechaj stanowią, jam ubogi człek przodować nie chcę, bo się
23   3,  22|      tu zdał - mówiło wielu - człek prosty a rozum ma zdrowy,
24   3,  22|        a na grodzie ja, ubogi człek z małym głosem, nic bym
25   3,  24| pomarszczyła jak grzyb, który człek nogą przyciśnie.~Wzięła
26   3,  26|      się Piastun cicho. - Jam człek mały i ubogi.~Słowa te z
27   3,  26|   usta jego przemówiła:~- Jam człek mały i ubogi!~Jakby trwoga
28   3,  26|     radośniej.~- Jam bartnik, człek prosty i ubogi - zawołał -
29   3,  26|     to, czego się lękał ubogi człek, gdyby od rana, jak skoro