Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |   ręcznikiem szytym zasłanym, chleb też nadkrojony leżał i nóż
 2   1,  2 |      zarazem wskazując:~- Oto chleb, oto woda, oto ogień i ława -
 3   1,  2 |     głową, wodę w strumieniu, chleb w rękach.~Hengo słuchał
 4   1,  3 |     powoli - dajcie mu pokój, chleb z nim łamałem.~- A mnie
 5   1,  3 |       niewolnikami. Gorzki to chleb, co go w pętach jeść potrzeba.~
 6   1,  4 |       jak nucić zaczął. Ręce, chleb porzuciwszy, same po strunach
 7   1,  5 |      ciemnicy i tam mu wodę i chleb dają, póki nie zdechnie...
 8   1,  6 |  palił się od rana.~Niewiasty chleb właśnie miesiły, mąkę siały,
 9   1,  7 |       W każdej chałupie leżał chleb, nóż i stała woda. Stały
10   1,  7 | świeżo zdarte. Na stole leżał chleb biały, którym się rozłamali,
11   1,  8 |      odkrył i dobywszy z niej chleb i ser położył je przed gośćmi,
12   1,  8 |     przy ognisku. Tu zaledwie chleb rozłamali, gdy mały, krępy
13   1,  9 |    wolna ustąpił.~- Jedliście chleb pod moim dachem - rzekł -
14   1,  9 |  zboża zasieki, ulów tysiące, chleb i miód biały... I miłość
15   1,  9 |  parobcy dali znać prosząc na chleb żałobny.~Cały pochód ruszył
16   2,  12|  łąkom niósł rosy, co ludziom chleb dawał, co wypełniał kłosy,
17   2,  12|      we czci u ludzi stała... Chleb twój karmić mnie nie będzie...~
18   2,  15|     pędzał je kopiąc nogami a chleb im rzucając na przemiany.~
19   2,  15|    zamkniętego w lochu Leszka chleb i wodę zaniósł. Brunhilda
20   2,  17|     głodu padał, przyniesiono chleb i piwo. Staremu kneziowi,
21   2,  18|  Piastun go na ławie sadził i chleb przed nim położono.~Gospodyni
22   2,  19|      sobie i milczeli trochę, chleb łamali głód zaspokajając.~-
23   2,  19|      u nas schronienie, ubogi chleb, słaby politowanie... grzebaliśmy
24   2,  21|       po zwierza, na dwory po chleb i strawę dla gromad. Ludu
25   3,  22|    pili z nimi z czary razem, chleb łamali, a nazajutrz znać
26   3,  23|     był u ojca naszego, łamał chleb z nami, a poznawszy kraj,
27   3,  25|       popróbuję... - Miałabyś chleb do żywota na stare zęby -
28   3,  30|    Piastun za stołem siedział chleb łamiąc czarny.~Stanęli przed
29   3,  30|   ręcznikami szytymi pokryty, chleb leżał na nim, aby go doma