Tom,  Rozdzial

501   3,  22 |             Tam ja do nich chodziłem po wróżbę i wieszczbę dla nas,
502   3,  22 |              Zatrzymywali mnie Wilcy po gościńcach niejeden raz,
503   3,  22 |        Słuchając Wizuna, wszyscy się po sobie oglądali i widać było
504   3,  22 |              braćmi wojują, inni się po lasach chowają, a swoich
505   3,  22 |            dzieci przy misce, obojgu po głowach dając naukę; u nas
506   3,  22 |             zginiemy wszyscy, bo nas po jednemu wybiorą, jak wróble
507   3,  22 |              gwałtownie.~- Do domów, po ludzi! - zakrzyknął nakazująco -
508   3,  23 |            się przesunęli, zostawała po nich pustynia i zgliszcza.~
509   3,  23 |       przerzynać się poczęli lasami, po bokach, w prawo i lewo Dobek
510   3,  23 |           posłał leśnych ludzi, co i po ziemi, i po drzewach chodzić
511   3,  23 |              ludzi, co i po ziemi, i po drzewach chodzić umieli,
512   3,  23 |              do zmierzchu; jak mrok, po cichu wyciągnęły gromady,
513   3,  23 |     rozpatrzeć, jak ognie leżały, by po nich siłę nieprzyjaciela
514   3,  23 |         zgliszcza i pustkę zostawili po sobie, zniszczywszy osad
515   3,  23 |           miecze leżały porozrzucane po ziemi. Pozdejmowali pasy,
516   3,  23 |               rozległ się jak grzmot po lesie i już rzeź rozpoczynała
517   3,  23 |         uchodzili w zarośla i ginęli po drodze, inni na ziemi leżąc
518   3,  23 |              mała garść, tułając się po spustoszonym kraju, zagarnięta
519   3,  23 |            tych jeszcze część wybito po drodze.~Z północy skończyło
520   3,  23 |    niezmierna śpiewami się rozlegała po lesie. Dobek leżał pod dębem
521   3,  23 |              zowie. Zamianą wrzekomo po chatach chodził, był u ojca
522   3,  23 |       wszystkiego, najeźdźcy, łupiąc po drodze, wieźli z sobą nawet
523   3,  23 |              miodem i piwem, pobrane po dworach, pod lasem całe
524   3,  23 |             jako niewolników rozdali po kmiecych zagrodach. Do dnia
525   3,  23 |          dobrą wieścią - niewolników po kilku do zagród rozdając,
526   3,  23 |              aby wojsko w ręku mając po władzę nie sięgnął - niepokoiła
527   3,  23 |             też chodziła ze swą radą po głowie, rodziła się więc
528   3,  24 |              gdy tak jechał i stanął po drodze przed Wiszów zagrodą,
529   3,  24 |            ziele, na młodziku! rwane po mogiłach... Dawała czasem
530   3,  24 |          sobie, iż umiała tak wiele.~Po tym piwie chmielnym świat
531   3,  24 |         Bracia też milczeli posępni.~Po cichu za węgłami mówili
532   3,  24 |            całe dzieje młodości, żal po domowych progach, źródle,
533   3,  24 |         ogródku, gdzie rutę sadziła, po dobrych braciach, po ojcu
534   3,  24 |        sadziła, po dobrych braciach, po ojcu i macierzy kochanej,
535   3,  24 |            ojcu i macierzy kochanej, po złotych dniach majowych.~
536   3,  24 |              a pieśni lały się jedna po drugiej.~Śpiewano za młodą,
537   3,  24 |              siedząc, zdrzemnęli się po miodzie na ławach, drudzy
538   3,  24 |          gwiazdy, królewicz to pan - po naszą dziewczynę. Cały w
539   3,  24 |              drużyna jedzie od złota po dziewczynę, po malinę...
540   3,  24 |              od złota po dziewczynę, po malinę... Dary ojcu wielkie
541   3,  24 |             starego dębu młodzi szli po kolei wszystkich prosić
542   3,  24 |             mi różowy... Chmielu, co po tyczce zwijasz się do góry,
543   3,  24 |               wrogi!~Młodzież biegła po konie na paszę. Ale cóż
544   3,  24 |        głębinę.~Doman do szopy biegł po siwego, Mila za nim z rozpuszczonym
545   3,  24 |              uciekającego, spojrzeli po sobie, zawrócili się gdzieś
546   3,  24 |             niewiasty, gnali czwałem po brzegu jeziora, drudzy czekali
547   3,  24 |            ujść śmierci lub niewoli.~Po wrzaskach nastąpiło milczenie,
548   3,  24 |        oddając, drudzy się obracali. Po strojach za Niemców ich
549   3,  24 |         Tymczasem dwornie plądrowała po chacie, wynosząc, co gdzie
550   3,  24 |          padł z nim razem na ziemię.~Po sukni i z twarzy łatwo w
551   3,  25 |             ku wodzie - wszedł w nią po kostki, po kolana - ręce
552   3,  25 |              wszedł w nią po kostki, po kolana - ręce wyciągnął;
553   3,  25 |             poszedł czuwać u brzegu. Po śmiałych Pomorcach wszystkiego
554   3,  25 |            trzcinach się schowawszy, po szyję w wodzie stojąc do
555   3,  25 |            aby się dostać na Lednicę po skarby, ale ich spłoszył
556   3,  25 |            nie pytając już o nic - a po wypoczynku dopiero usta
557   3,  25 |           zapadł, skarżył się, że go po kościach łamało. Dziwę tego
558   3,  25 |              od owego poranku ciągle po wyspie błądziła. Było jej
559   3,  25 |              Ciekawość prowadziła ją po wszystkich zakątkach. Z
560   3,  25 |               kiedy w takich łachach po świecie się włóczę... a
561   3,  25 |           śmiała się wiedźma - co mi po suchym chlebie? Nie ugryzę!
562   3,  25 |              pomarszczoną pogładziła po głowie chorego.~- Nie śpiesz
563   3,  25 |       dziewczęta przychodzić musiały po wodę. Spod nóg tymczasem
564   3,  25 |              się nie spodobał żaden.~Po ogródku sobie chodząc kwiatuszki
565   3,  25 |        głowach pilnował. Ten poszedł po wodę ze złotym dzbanuszkiem
566   3,  25 |         przypłynął.~Drugiego posłała po złote jabłka na górę lodowatą,
567   3,  25 |           królewna poleciała gołąbką po dworze, zamieszała się w
568   3,  25 |            Królewicz zaraz poznał ją po rumieńcu, rękę przyłożył
569   3,  25 |           ziemię wlepiła, powtarzała po cichu:~- Przeznaczone nie
570   3,  26 |            pod gród, to na uroczyska po lasach zwoływała, radziła,
571   3,  26 |              kilku się przywlokło, a po granicy miecz i ogień bujały,
572   3,  26 |             jeść mieli i posilać się po całodziennym wołaniu i stękaniu,
573   3,  26 |              chleba tylko ułamawszy, po trosze się piwa napili.~
574   3,  26 |           wiele, od Dunaju począwszy po Łabę i Odrę, a nigdzieśmy
575   3,  26 |  przyniesiono od wyroczni. Spojrzeli po sobie i Ścibor zapytał:~-
576   3,  26 |            nie miał być?... Rozum ma po temu.~- Piastun!... - zawołali
577   3,  26 |          Gromada długo naradzała się po cichu i stąd wprost niektórzy
578   3,  26 |         dziwne myśli przechodziły mu po głowie.~Ścibor, Bolko i
579   3,  26 |            Ci westchnęli spoglądając po sobie.~- Pana dotąd nie
580   3,  26 |              gości obcych, spojrzeli po sobie, jak gdyby dola sama
581   3,  26 |        poszli z nami. Przybyliśmy tu po was, musicie iść, wołają
582   3,  26 |              Lednicy powracał.~Widać po nim było, co przebył, choćby
583   3,  26 |              spali. Z brzaskiem dnia po cichu Piastun sobie kobiałkę
584   3,  26 |             sam lub w kilku ich szło po lasach za Piastunem, zawsze
585   3,  26 |              załamał stary.~Jesteśmy po was posłani - rzekli - wszystek
586   3,  26 |        składając ręce i szepcząc coś po cichu. Tłum miał ich za
587   3,  26 |             i opierał się woli losu. Po raz pierwszy w jednym kole
588   3,  26 |    pośpieszyć.~Stara Rzepica właśnie po wyjeździe męża u dzieży
589   3,  26 |          swego, postanowił wojewodów po mirach i okolicach.~Wtem,
590   3,  26 |               jak skoro wieść poszła po świecie białym, że Piastuna
591   3,  26 |         dworów sąsiednich i chat jak po drodze już witały króla -
592   3,  26 |             żagwiami biegała, budząc po dworach wesołą nowiną i
593   3,  26 |     czeladzią.~Chwytając i mieniając po pastwiskach konie, lecieli
594   3,  27 |           Wybór Piastuna w dni kilka po całej rozszedł się ziemi,
595   3,  27 |           tylko żył nadzieją, że się po oślepionym dziecięciu potomka
596   3,  27 |        Jednego z pierwszych dni, gdy po obiorze Piastuna Leszkowie
597   3,  27 |               biegając i podskakując po ziemi, to przysiadając na
598   3,  27 |             jak łza potoczyła mu się po policzkach i brodzie, skinął
599   3,  27 |              dalej starszy - tak, ja po ojcu odziedziczyłem władzę...
600   3,  27 |            miecze u pasa - spojrzeli po sobie strwożeni nieco.~Stary
601   3,  27 |          Stary Miłosz począł chodzić po podwórzu, koszulę szarpiąc
602   3,  27 |          który się powiększał coraz. Po strojach i orężu poznać
603   3,  27 |            rozkazu, który mu błądził po ustach.~Wieczór tymczasem
604   3,  27 |            Resztki załogi, która się po zakątach skryła, wyciągano
605   3,  27 |              na ostatku pijana ciżba po kilku i pojedyncze zbóje,
606   3,  28 |         strzec było. Pilnować jeńców po zagrodach nie bardzo było
607   3,  28 |           się tu już dawniej włóczył po zagrodach, znał je dobrze,
608   3,  28 |      nadszedł doń przybyły tego dnia po rozkazy knezia Dobek, poznał,
609   3,  28 |           niż u pospolitych kmieciów po zagrodach. Dobek z dzieciństwa
610   3,  28 |            się przypatrywać bacznie, po drodze nie spuścił go z
611   3,  28 |             kazał. Prawił mu, jak to po świecie cale inaczej niż
612   3,  28 |         wojny, ludzie się rozbiegają po lasach - niczego dostać,
613   3,  28 |              zwierzęta rozpierzchłe, po lasach nie siedzą, do kupy
614   3,  28 |            zajdzie daleko. Hengo się po cichu przyznał, że był w
615   3,  28 |      opowiadając się nikomu, dokąd i po co.~Cieszył się Niemiec
616   3,  28 |        trzymał i drugich też do tego po cichu nakłaniał, aby kmiecia
617   3,  28 |            lasami przedzierając się, po uroczyskach pustych nocując,
618   3,  28 |             się około niej rycerstwo po niemiecku odziane, w sukniach
619   3,  28 |          kolan, blaszkami złocistymi po brzegach naszywane, płaszcze
620   3,  28 |           nich znać Polanom.~Dopiero po długiej z Hengiem rozmowie
621   3,  28 |       przeszli, Klodwig powtórzył to po niemiecku, a Hengo tłumaczył
622   3,  28 |              oni wysłać mieli gońców po ludzi zaciężnych i wyprzedzić
623   3,  28 |             sobie umiał poradzić, iż po raz pierwszy, zamiast kup
624   3,  28 |         bezładnie rozbiegających się po lasach i polach, złożył
625   3,  28 |    odpowiadały.~Rozkazanie tedy szło po wszech ziemiach, aby Międzyrzeczanie,
626   3,  28 |            zabitego kozła i gwarzyli po cichu, gdy niespodzianie
627   3,  29 |      jesienny ni skwarny, ani zimny, po chłodnej nadchodził nocy,
628   3,  29 |              grała. Oczyma wodził to po swoich, to po wrogach, usta
629   3,  29 |              wodził to po swoich, to po wrogach, usta miotały przekleństwa
630   3,  29 |        puszcza na zawołanie rodziła.~Po namyśle zwrócił się kneź
631   3,  29 |       natychmiast z ludźmi stojącymi po lewicy ruszył okalając nieprzyjaciela
632   3,  29 |         szału, pierwsze młoty głucho po tarczach zadźwięczały; ci,
633   3,  29 |        drudzy, depcząc ich i biegnąc po nich, nową rozpoczynali
634   3,  29 |             i spadł nań jastrzębiem. Po czapce i płaszczu poznał
635   3,  29 |             i mieczem uderzył Lutego po obnażonym karku. Krwawa
636   3,  29 |            Starszyzna konno jeździła po polu, a gromady upojone
637   3,  29 |     promieniach księżyca bogunki się po wodzie rzucały, jak z dala
638   3,  29 |             nic, oczy jej przebiegły po jego twarzy i zawstydzony
639   3,  29 |          będziecie zdrowi - szepnęła po cichu, uśmiechając się do
640   3,  29 |            może teraz... Nie pójdzie po dobrej woli, ale mi nie
641   3,  29 |               co za dziw? A tobie co po tym? - A co im się stało
642   3,  29 |          kijem bił w ziemię, patrzał po niebie i po słońcu.~- Tobie
643   3,  29 |          ziemię, patrzał po niebie i po słońcu.~- Tobie pora powracać -
644   3,  30 |            tych my odebrać nie damy. Po ojcach to spuścizna.~- Piastunie -
645   3,  30 |      czekając na obozowisku.~Piastun po raz pierwszy spotkał się
646   3,  30 |          Posłańców wnet rozpuszczono po obozie i ludzie znów przy
647   3,  30 |              daje swe głosy.~Jeszcze po sobie patrzali, gdy z drugiej
648   3,  30 |         goście obcy, ci sami, co już po trzykroć w stanowczych zjawiali
649   3,  30 |             wesela, gdy poszła wieść po gromadach, że wojny nie
650   3,  30 |          dawnym zakonie żyć mającymi po bratersku.~Synowie Chwostkowi,
651   3,  30 |          jeziorem, a czeladź posłano po dworcach kmiecych, aby ze
652   3,  30 |      rozpocząć się miała. Słano więc po gęślarzy i śpiewaków starych,
653   3,  30 |      śpiewaków starych, i wróżbitów, po Wizuna na Lednicę i ogień
654   3,  30 |        zapalenia pierwszego ogniska, po wodę ze źródła świętego.
655   3,  30 |             A gdy się to działo, jak po dwakroć wprzódy, i teraz
656   3,  30 |     wyorawszy na staję, najstarszemu po sobie oddał kneź pług rzekąc:~-
657   3,  30 |             z wojewodów pług naprzód po kneziu, po nim drudzy aż
658   3,  30 |              pług naprzód po kneziu, po nim drudzy aż do ostatniego,
659   3,  30 |              progu zabito na ofiarę, po czym wszedł bezpiecznie
660   3,  30 |            wojsk rozpuszczać zaczęto po dworach i chatach, odprawiać
661   3,  30 |           knezia. Szły one śpiewając po lasach i błogosławiąc pokój,
662   3,  30 |            błogosławiąc pokój, który po najazdach i burzy zaświtał.~
663   3,  30 |         leśnej dojeżdżając niekiedy, po której tęsknił zawsze. Gdy
664   3,  30 |       rozstrzygnęły.~Gdy się kmiecie po dworach rozjechali, a Doman
665   3,  30 |            nimby ludzie nadbiegli.~- Po Dobka przybyłem tu - odezwał
666   3,  30 |           mówiono, że porwał dziewkę po rozbójniczemu. Gdy nad ranem
667   3,  Dop| wypowiedzieli, nie mają. Jak dziecię po przyjściu na świat rośnie
668   3,  Dop|          bytu narodu. Te chwile mało po sobie pomników zostawiają
669   3,  Dop|      idealnym świetle zjawia się nam po raz pierwszy to plemię Slowian,
670   3,  Dop|            co się odgrzebuje z ziemi po mogiłach, choć tu epokę
671   3,  Dop|            Lechia ochrzczona ukazuje po raz pierwszy w walce i przymierzu
672   3,  Dop|         dosyć, że zgasł bezpotomnie.~Po tych pierwszych rządach
673   3,  Dop|          patriarchalne w początku, a po nich ów rząd małych jednostek
674   3,  Dop|    przybierają fizjognomię.~Wtrącony po nich Krak, który widocznie
675   3,  Dop|       szczęśliwości i pokoju, a lud, po zgonie, wdzięczny sypie
676   3,  Dop|             trzech córek pozostałych po Kraku panuje potem oddzielnie
677   3,  Dop|         części.~Jako spadkobierczyni po bracie występuje córka Kraka,
678   3,  Dop|        skłonić do bitwy, z rozpaczy, po pięknym monologu sam się
679   3,  Dop|            mu narzucono.~Powracający po zgonie Wandy znowu wojewodowie
680   3,  Dop|             dla uniknięcia więc ich "po długich sporach (Długosz)
681   3,  Dop|             żelaznymi kolcami, które po wierzchu przysypał piaskiem,
682   3,  Dop|          nałożnic dwudziestu zostało po nim inne potomstwo: Bolesław,
683   3,  Dop|             wynosi się do Kruszwicy. Po tym Popiele, który się nie
684   3,  Dop|         występując z szumem do góry, po zdmuchnieniu piany opadał
685   3,  Dop|        pocałowanie królowi, spełniał po kolei".~Przywiedliśmy tu