Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |       szeleściało dziwnie... - Zwierz spłoszony - myślał podróżny.
 2   1,  1  |      Przed nimi z dala pomykał zwierz, z łąk pierzchały całe stada
 3   1,  2  |      wy na łowy idziecie, choć zwierz bywa dziki? Człowiek się
 4   1,  3  |      stary obojętnie - mnie tu zwierz nawet szanuje. Innej broni
 5   1,  3  |       zmarło z zarazy, jednego zwierz rozdarł w lesie, a kneź
 6   1,  4  |        pola puste, lud ucieka, zwierz do lasu goni z trwogą...
 7   1,  4  |        czeladź, weźcie z sobą, zwierz jest dziki, las jest czarny.
 8   1,  4  |      Krak śmieje się i rzecze: Zwierz i las niestraszny dla nas.
 9   1,  4  |     ręce łamie. Biada mi - oto zwierz srogi brata zagryzł w ciemnym
10   1,  7  |       ptaków uczył go, nawet i zwierz, którego płoszyli, i kierunek,
11   1,  7  |        Gdy się leniwo poruszał zwierz, spuszczono psy, a te się
12   1,  7  |     rzadko człowieka widywały, zwierz nie tak płochliwy zrywał
13   1,  10 |   groźno, kłapnęła szczękami i zwierz wprost rzucił się na głowę
14   1,  10 |        zaskowyczało i jęknęło, zwierz i człowiek razem się stoczyli
15   1,  10 |       nad czołem mu sterczały. Zwierz zdawał się grozić każdemu,
16   1,  10 |       może?~- To nie duch, ino zwierz! Albo żywy człek zaklęty...~-
17   1,  10 |       człek miał robić...~- To zwierz.~- Spłoszyć go!... - krzyknął
18   1,  10 |        swej poznać nie mógł... Zwierz był już zimny, paszczę miał
19   1,  11 |        pieśni dla ludzi, dziki zwierz bratał się czasem z człowiekiem,
20   1,  11 |      czuję, obcy jakiś!...~Jak zwierz wietrzyć poczęła i oczy
21   2,  12 |    załopotało... zadrgało. Czy zwierz spłoszony tą wrzawą?...
22   2,  12 |    spłoszony tą wrzawą?... Ale zwierz szybko pomyka, a tętent
23   2,  13 |   oszczep niósł w sobie. Jakiś zwierz, w którym Licho siedziało,
24   2,  14 |     usta otworzył i zębami jak zwierz dziki grozić się zdawał.
25   3,  27 | tutejszego pana dziedzice, jak zwierz dziki jesteśmy ścigani.
26   3,  27 |        jak drugi wiązkę siana. Zwierz mu się nie oparł żaden,
27   3,  29 |        jak drzewa, jęczeli jak zwierz dziki, gdy go oszczep dobija.
28   3,  Dop|     piaskiem udając, jakoby go zwierz dziki rozszarpał na łowach.