Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |           Wisz wstał z kamienia i przodem go wiodąc, ku wrotom się
 2   1,  3 |       Hengo ciekawe zwrócił oczy.~Przodem jechał dowódca, parami za
 3   1,  3 |         Smerda kneziowski, jadący przodem, konia zatrzymał, starego
 4   1,  4 |         za drugimi.~Smerda ruszył przodem, za nim czterej jego towarzysze,
 5   1,  4 |        mieczem, skronie w wianku, przodem jedzie, twarzą świeci. Patrzaj,
 6   1,  7 |         się podróży. Doman jechał przodem.~Dla pośpiechu wybrano krótszą
 7   1,  8 |         podjezdku, aby dawał znać przodem, gdy o drużynie kneziowskiej
 8   1,  9 |      jękiem rozlegała się daleko.~Przodem szła stara Jaga siwe włosy
 9   2,  12|          z podniesioną głową szła przodem, wiodąc skoki i zawodząc
10   2,  12|  odgarniał gałęzie i oko puszczał przodem, a sam wśliznął się potem,
11   2,  13|          Było ich czterech. Jeden przodem jechał wprost na dwór. Już
12   2,  15|           Sama Brunhilda szła już przodem do swojego dworu, gdzie
13   2,  16|           poznano. Jechali starzy przodem, synowie i krewniaki za
14   2,  17|            Wziął z sobą Żułę, sam przodem ruszył, nie mówiąc drogi,
15   2,  18|          tyle szkodzić nie mogły. Przodem im jeszcze nie zajęto drogi.
16   2,  19|       nogami dostać trawy.~Jadący przodem młodszy twarz miał piękną,
17   2,  21|         piasek u brzegu - tłum... Przodem Myszków gromada konna i
18   2,  21|         barki idąc do stosu. Szli przodem ci, co nieśli zwłoki Mściwoja
19   3,  26|           stanęli, skąd Sobek sam przodem na grodzisko ruszył oznajmując,
20   3,  27|         twarze im pobladły nieco.~Przodem biegł stary smerda kneziowski,
21   3,  28|       wciąż potakując zdradliwie, przodem go puszczał.~Nazajutrz sam
22   3,  28|        obozie ruszały, a te miały przodem iść, drudzy z posiłkami
23   3,  29|           rozeznać już było można przodem jadących trzech wodzów w
24   3,  29| najobrzydliwszymi wyrazy... idący przodem pluli na siebie i pięści
25   3,  29|           ich nie pochwycono, już przodem z małą garścią uszli nie
26   3,  30|          kilkanaście. koni. Bumir przodem jechał, a za nim Leszkowie.~
27   3,  30|            Ruszyli więc Leszkowie przodem, za nimi wojewodowie i Piastun
28   3,  30|           je przestąpić, wpędzono przodem barana i tego u progu zabito